Het veld is afgezet met gekleurde pionnen en is een stuk kleiner dan een normaal voetbalveld. De doeltjes die er staan, zijn klein: er kan geen keeper rechtop in staan. Dat is ook niet de bedoeling bij het ‘Walking Football’ (ofwel: Wandelvoetbal) dat op woensdagochtend wordt gespeeld bij DVVC. De voetballers zijn allemaal boven de zestig jaar. Dat wil niet zeggen dat er niet fanatiek gespeeld wordt.

door Lia van Gool

Op de grond

Vandaag staan er, inclusief de scheidsrechter, vijftien mensen op het veld. Een veld dat een afmeting heeft van 40 bij 25 meter. De spelers mogen niet hard lopen en geen slidings maken. Tijdens het spel moet er altijd één voet op de grond blijven. De scheidsrechter houdt alles nauwlettend in de gaten. Voor het geval er een speler een overtreding begaat, heeft hij gele en rode kaarten in zijn zak. “Die geef ik bijvoorbeeld als er een speler hard rent, want hard rennen mag niet.”

Geschreeuwd

De twee teams zijn van elkaar te onderscheiden, omdat de ene groep groene hesjes draagt, de andere groep niet. Er wordt geschreeuwd, net als bij het normale voetbal. En er worden ook doelpunten gemaakt, maar er staat geen keeper in het doel.

Kritiek

Tijdens de koffiepauze wordt er volop gepraat en er is kritiek op elkaars spel. “Wij zijn allemaal opa,” zegt één van de spelers. “Wij praten over onze kleinkinderen en over onze kleine handicapjes.” Gezien de leeftijd hebben ze allemaal wel zulke kleine handicaps. De leeftijd van de voetballers ligt tussen de zestig jaar en bijna tachtig jaar. “Wij voetballen omdat wij graag willen blijven bewegen. En we hebben toch al zo weinig te doen, dan kun je net zo goed gaan voetballen.” Hoewel de spelers zich niet altijd precies aan de regels houden, volgens sommigen, is het niveau bij het Walking Football van DVVC hoger dan bij de meeste Wandelvoetbal-clubs. “De meesten die hier spelen, hebben ook ‘echt’ gevoetbald. In dit team spelen mensen die lid zijn of zijn geweest van alle Dongense voetbalclubs. Dat is best bijzonder.”

Geen competitie

Ondanks het niveau speelt dit team geen competitie. “Wij spelen wel eens een wedstrijdje op uitnodiging. In sommige plaatsen willen ze ook een team opzetten voor Walking Football, maar dat is nog niet echt gelukt. Alleen in Oosterhout is er wel een club gestart.”

Gezellig

De club bestaat vanaf 2020, net voor corona. “Wij zijn tijdens corona gewoon doorgegaan. Wij hebben nu 22 leden.” Die leden zijn allemaal mannen. “Vrouwen zijn zeker ook welkom. Een keer wilde een vrouw mee komen spelen, maar die hebben wij niet meer gezien. Dat is jammer.” Door corona had het team een valse start. “In het begin was het moeilijk. Wij hebben nu een hechte groep, die uit veel verschillende mensen bestaat.” Bij het Wandelvoetbal staat gezelligheid en sociale contacten voorop. “Iedereen is welkom. Je hebt het gezellig met elkaar en je blijft in beweging.”

‘Katten’

Tijdens de koffiepauze is goed te horen dat de mannen veel tegen elkaar ‘katten’. Soms lijkt alsof er alleen maar ’gekat’ wordt, toch is dat schijn. Er worden ook serieuze gesprekken gevoerd. En als er iemand jarig is, wordt er getrakteerd. Na een kwartiertje koffiepauze moeten de mannen weer terug naar het veld. Tijd is tijd. Eenmaal terug op het veld, wordt het spel serieus gespeeld.

Welkom

Een opleiding voor het Walking Football? Nee, die is er niet bij DVVC. “Iedereen mag langskomen om te oefenen en te kijken of het spel bevalt. En zowel mannen als vrouwen zijn van harte welkom.” Eén van de spelers die zelf nooit voetbalde voordat hij mee ging doen aan het Wandelvoetbal zegt: “Je hoeft geen topvoetballer te zijn. Ik heb zelf ook niet gevoetbald. Wij kijken wat mensen kunnen en trainen om de spieren los te maken, zodat er geen ongelukken gebeuren.”

Het Walking Football-team van DVVC speelt elke woensdagochtend op het veld aan de Sportlaan. Een wedstrijdochtend begint om 10.00 uur en duurt tot ongeveer 11.30 uur. Met een koffiepauze. Op de site van DVVC staat, onder het kopje www.dvvc.nl/659/walking-football, meer informatie over deze speciale manier van voetballen.