Op vrijdag 9 oktober stond de vierde ronde van de interne competitie op het programma. Er waren een paar afmeldingen, maar daar stonden twee 'nieuwelingen' tegenover: Rob Haast en Christophe Verledens. Helemaal nieuw zijn ze niet, want allebei hebben ze een verleden bij DSC. Dat verleden ligt wel van ruim voor de coronajaren. Daardoor zagen de twee nieuwe oudgedienden nu vooral veel nieuwe gezichten in de zaal.

Er stonden vijftien partijen op het programma, maar één tegenstander kwam niet opdagen. Mike van den Oudenhoven bleef daardoor zonder partij en werd als oneven speler ingedeeld. Hij kreeg wel punten, maar ging toch teleurgesteld naar huis. Er werd dus op veertien borden gespeeld.

Maarten de Kloe en Timo Vleer waren in recordtempo klaar. Na een flinke stukkenruil kwamen ze op remise uit. Het bleef het enige gelijkspel van de avond.

Op een paar borden was snel duidelijk welke kant het opging, maar de meeste partijen bleven lang spannend. Erik Boom hield tegen Vitalii Hnyp het materiaal in evenwicht, maar merkte langzaam dat zijn stelling steeds minder werd. Vitalii bleef drukken en pakte de winst.

Boudewijn van der Linden en Martin Hessels vochten een mooie strijd uit. Lang was onduidelijk wie er zou winnen, tot Martin een paardvork zag. Boudewijn verloor daardoor een kwaliteit en moest kort daarna opgeven.

De twee Peters speelden lang gelijk op. Dan werd Peter van Ruth wat teruggedrongen, verloor hij een pion en moest hij zijn sterke loper ruilen tegen een paard. Vanaf dat moment ging het langzaam bergaf. Peter van Ruth verdedigde creatief, maar Peter Stokkermans ging er toch met de winst vandoor.

Reinier van der Linden kwam tegen Xander Mahieu een kwaliteit achter. Dan werd het bijzonder lastig. Toch hield Reinier de partij verrassend lang in leven. Toen Xander in het eindspel zijn pionnen naar voren stuurde, was het verzet gebroken.

Eddy Jongenelen kwam redelijk uit de opening, maar na een uurtje spelen begon hij dingen te missen. Christophe had al een tijd niet geschaakt, maar liet zien dat hij het nog niet verleerd was. Eddy kreeg geen kans meer om terug te komen. Een mooie terugkeer voor Christophe, al had Eddy dat welkomstcadeau ook wel wat kleiner mogen maken.

Dan nog Jan Haast tegen Pierre Mulders, twee spelers die graag de tijd nemen. Veel clubleden verwachtten dat dit de langste partij van de avond zou worden. Ze lagen ook lang op schema, maar Pierre won terwijl er op twee borden nog gespeeld werd. Deze keer was de titel 'langste partij' dus voor iemand anders.