Het was nat en glad afgelopen weekend in Tilburg op de Warande. De start en finish waren al kapotgereden door allerlei voertuigen, en het parcours was na een paar duizend lopers ook toe aan een opknapbeurt. En dat hoort bij een cross. De lopers gingen zo hard mogelijk weg om goed voorin de dubbele fuik te zitten, maar het aantal valpartijen viel hierbij gelukkig mee.

Onze jongste jongens, Noah van der Schoof, Noah Farla en Fedde Vermeulen, genoten van deze grote cross. Ze voelden zich als een vis in het water – of modder – op dit parcours met zoveel deelnemers. Superleuk!

Dexx Hendriks stond vroeg bij de start om een goede uitgangspositie te hebben bij het startschot. Dat ging goed, en hij loopt ook lekker in deze drukte. Hij laat zich niet wegduwen en gaat goed mee. Weer wat sneller dan vorige week, en met een brede glimlach tussen de modderspetters.

Daarna stonden Sem Beerens en Jelle Jansen aan de start. Ze zijn gewend om vooraan te lopen, maar dit keer zat dat er niet in. Er waren snelle jongens uit Nederland, en België is ook dichtbij, zo blijkt. Sem ging goed van start, maar glibberde en gleed dat het een lust was en ging steeds slechter. Jelle haalde hem in, en Sem liet het zuchtend aan zich voorbijgaan. Je kunt immers niet altijd toppen. Jelle knalde wel door en leek er minder last van te hebben. Hij trok goed door en finishte heel tevreden.

Een paar uur later verschenen Nikki van Gool en Bente Maartens aan de start van de vrouwen senioren. Een wat korte afstand, maar dat was ook wel prima. Nikki pakte, net als vorige week, eenvoudig de kop en stond die niet meer af. Ze liep harder dan vorige week – bewust ook – en dat ging op deze wat kortere afstand prima. Ze won met overmacht deze cross. Fijn dat we weer kunnen werken aan de vorm. Voor Bente begon echter een kleine lijdensweg, want ze liep met buikpijn over het parcours en moest halverwege uitstappen.

De volgende dag – want zo werkt het hier – stond Ties Mutsaers aan de start. Kijken of de langere afstand hem zou bevallen. De kopgroep wist hij: dát gaan we niet doen, maar daarachter liep hij gewoon zijn eigen race tegen bekenden. Na een aarzelende eerste ronde wist hij een goede tweede en derde ronde neer te zetten en diverse mensen achter zich te laten. Gezien de finish was hij zeker tevreden. De goede vorm is dichtbij. Kijken of we dat over een paar weken in Apeldoorn terug gaan zien.

Daantje Kemmeren stond ook aan de start. Ook zij liet het geweld aan zich voorbijgaan en richtte zich op de mensen die ze kende. Ze had daar dan toch een iets andere voorstelling van, en in de laatste ronde gleed ze wat weg, waardoor haar hamstring een tik kreeg. Dat was niet handig, dus hield ze maar beter wat in. Gematigd tevreden zullen we zeggen, maar toen ze zag dat ze toch anderhalve minuut sneller was dan vorig jaar – en dat op dit parcours – lachte ze toch weer. Ze is op de goede weg!

Al met al een avontuur in Tilburg, waar je pas kunt nadenken als je weer uit de drukte en herrie bent. Op naar Apeldoorn over drie weken of het NK cross in Eersel in hetzelfde weekend. Lastige timing, maar we zijn bij beide wedstrijden aanwezig.