Na de vorige fase knallend te hebben afgesloten met een welverdiend kampioenschap pakte het team de draad weer op, om op dezelfde voet verder te gaan. Winnend.
Vastbesloten er een interessante wedstrijd van te maken waren alle kinderen er op gebrand te laten zien dat de rustperiode tussen de twee fases hun voetbalskills niet in het minst hadden aangetast. Ze gingen voortvarend te werk. Al snel lag de bal in het netje van tegenstander Uno Animo JO8-1JM. Niet heel lang daarna verdubbelde ze de voorsprong en schoten nogmaals raak.
Uno Animo ontwaakte bruut en zetten doortastend een uitgekiende aanval op. De thuisploeg even van hun stuk brengende met een welgemikt schot en de aansluiter lag binnen 5 minuten in het netje van de sluitpost van DVVC.
Buiten de lijnen gezet?
Het zetten de DVVC’ers meteen met beide benen terug op de grasmat. Snel en ver kan mooie resultaten opleveren, maar voetbal is nog altijd een teamsport en je zult het samen moeten doen. Het werd een mooi schouwspel om naar te kijken met spannende momenten en uitgekiende tactieken, en voor elkaar werkende teamgenootjes. De wissels langs de kant vonden telkenmale dat ze ‘al heel lang’ of ‘alweer’ buiten de lijnen waren gezet. En als je dan net weer binnen de lijnen staat en een bal heel hard op je rug krijgt wil je er toch a-b-s-o-l-u-u-t NIET uit, en wanneer je voor het eerst na een armbreuk weer op het veld staat verzin je allerlei trucjes om het de tegenstander zo moeilijk mogelijk te maken. Of je vergeet in het heetst van de strijd gewoon dat je knieën nog vol pleisters zitten omdat je ze open gevallen bent. Je gaat gewoon door. Reserve? Dat is voor iemand anders.
Goal, goal, goal
De doelpunten regen zich aaneen. Een enkeling vergat dat de wedstrijd uit 4 kwarten bestond en dacht dat de strijd gestreden was. Gelukkig hadden ze toch genoeg energie om de rest van de wedstrijd vol in te gaan. Oppassen, want vanwege het verschil aan doelpunten mocht Uno Animo er een speler extra bijzetten. Toch resulteerde dat niet in extra gevaar voor de DVVC-goal, wel werd er bij Uno Animo nog een doelpuntje ingeschoten.
Dan klinkt het speelwekkertje dat de wedstrijdminuten gespeeld zijn. Maar affluiten in een aanval, dat doe je niet. Ook niet wanneer die aanval gericht is op je eigen doel. En dan gebeurt het! Een doelpunt, ten faveure van Uno Animo, door een groen gesokt been binnen geschoten. Gelukkig kon men er nog schuchter om lachen. Eindstand: 7-2.
Volgende week 18 april uit tegen Sarto JO8-5, aanvang 12.00 uur. Tot dan!