In Dongen spelen twee jonge handballers op hoog niveau. In een tweeluik aandacht voor deze fanatieke jonge sporters. Deze week deel 1, met Maud Hovers. Volgende week deel 2, met Levy Schellekens. Toen Maud Horvers vijfeneenhalf jaar oud was, begon zij met handballen. Zij had toen net haar zwemdiploma gehaald. Handbal was voor haar geen vreemde sport. Haar moeder en haar tante handbalden ook en Maud ging al als klein kind mee als haar moeder moest spelen. Nu speelt Maud bij de Nederlandse selectie onder 18 en bij VOC Amsterdam.

Door Lia van Gool

Professioneel

”Ik heb altijd van handbal gehouden”, zegt de zeventienjarige handbalster. ”Ik heb nooit een moment getwijfeld.” Zoals misschien te verwachten is, begon Maud met handballen bij Handbalvereniging Dongen. Toen ze negen was, begon ze met extra trainingen bij Handbalschool Brabant. Niet veel later maakte ze de overstap naar de Waalwijkse club Tachos, waar al veel vriendinnen van de handbalschool speelden. Tijdens de coronapandemie werd haar gevraagd of ze bij de Amsterdamse club VOC wilde komen spelen, en ze maakte die overstap. Nu woont ze op Papendal en volgt ze de Handbalacademie voor haar trainingen. Ze wordt opgeleid tot professionele handbalster. Daarnaast studeert ze online voor een opleiding Sport en Coaching aan het Johan Cruijff-college in Roosendaal. ”Dat gaat goed. Het is soms wel lastig om je te concentreren als je online studeert.”

Vast ritme

Maud besteedt ongeveer drieënhalf uur per dag aan handbal. Ze is alleen in het weekend en tijdens vakanties thuis. ”In het begin was dat moeilijk. Nu, na anderhalf jaar, heb ik een vast ritme gevonden en ben ik eraan gewend.” Op Papendal heeft Maud haar eigen kamer, die ze zelf moet schoonhouden. Ook moet ze zelf haar kleding wassen. Ze hoeft echter niet zelf voor haar eten te zorgen; dat wordt voor haar gedaan. ”Er is een Topsportrestaurant met een buffet, en ’s avonds wordt er voor je gekookt.”

Sociaal leven

Het is vaak moeilijk om als sporter tijd te maken voor je sociale leven. Dit ondervindt Maud ook. ”Mijn sociale leven bestaat vooral uit tijd doorbrengen met familie en dingen doen met vriendinnen. Meestal speel ik op zaterdagavond. Als ik dan zondag vrij ben, wil ik best wel eens naar een feestje. Maar als sporter moet je bepaalde dingen laten.” Soms vond ze dat wel eens moeilijk, zegt Maud. ”Nu begrijp ik het. Je weet waar je het voor doet. Er staan leuke dingen te gebeuren.”

Spelersmakelaar

Een van die leuke dingen is ongetwijfeld spelen als handbalster in het buitenland. ”Als je naar het buitenland gaat, kun je geld verdienen met handbal.” De meeste sporters hebben een spelersmakelaar die ze benadert en verschillende zaken voor hen regelt. Maud heeft onlangs ook een spelersmakelaar.

Droom

”Vroeger droomde ik ervan om handbalster te worden. Nu kom ik steeds een stapje dichterbij die droom. Als je gaat doen wat je eerder alleen op televisie zag, is dat best bijzonder. Ik hoop dat ik mijn droom kan verwezenlijken.” Volgens de moeder van Maud is de zelfstandigheid van Maud de afgelopen jaren sterk gegroeid. ”Ze heeft de juiste karaktereigenschappen en natuurlijk zijn wij als ouders trots. Wij staan aan de wieg van haar carrière en vinden het geweldig. Ze kan het, en we zullen zien waar ze terechtkomt.”

Gezond eten

Een van de dingen die Maud moet doen voor haar sport is gezond eten. ”Op Papendal eet ik altijd gezond, dat wordt voor me geregeld. Af en toe gun ik mezelf wel iets lekkers, dat is niet erg.”

Blessure

Maud’s doel komt steeds dichterbij, en ze heeft nooit gedacht om te stoppen of dat ze het niet meer leuk vindt. ”Soms denk ik, na veel training: pfff, ik moet weer trainen, maar dan ga je gewoon door.” Zelfs na de blessure die ze deze zomer opliep, is Maud vastberaden om door te gaan. ”Ik mocht meedoen aan twee toernooien, één voor onder 19 en één voor onder 17. Maar tijdens de laatste training verdraaide ik mijn knie.” Maud moest een MRI-scan laten maken en daaruit bleek dat ze een kleine breuk in haar knie had. ”Ik kon niet deelnemen aan het toernooi voor onder 19, en dat was een teleurstelling. Maar er was een kleine kans dat ik nog mee kon doen aan het toernooi voor onder 17 in Montenegro, dat vier weken later plaatsvond.” De revalidatie was aanvankelijk gepland voor zes weken, maar Maud revalideerde thuis en had gelukkig een kans om na vier weken weer te kunnen springen en rennen. ”Het is bijzonder dat dat gelukt is.”

Olympische Spelen

Het leukste wat Maud als handbalster tot nu toe heeft meegemaakt, is het Open EK in Zweden. ”We hadden er niet veel van verwacht omdat het ons eerste toernooi was, maar het was nieuw en bijzonder. We zijn daar zesde geworden en hebben ons geplaatst voor de Jeugd Olympische Spelen van afgelopen jaar.” Maud kon daar zelf helaas niet aan meedoen omdat ze op dat moment andere toernooien moest spelen, maar misschien zijn de Olympische Spelen wel binnen handbereik. De Spelen in 2028 vinden plaats in Los Angeles. ”Dan ben ik 21, en het zou mooi zijn als ik dan mee zou kunnen doen.”

Leerproces

Het minst leuke aspect van haar sportcarrière was de blessure. ”Het is niet leuk om langs de kant te zitten terwijl anderen aan het spelen zijn.” Ook het verliezen van een finale vond Maud niet leuk, maar ze relativeert: ”Je leert ervan, en het maakt het team sterker. Als je verliest, speel je niet je beste wedstrijd. Het is een leerproces.”

Schema

Als sporter heb je nooit echt rust in je leven. Zelfs tijdens de vakanties krijgen sporters van Papendal een schema van hun trainer voor krachttraining. Na het interview met Weekblad Dongen staat er alweer een training in de sportschool gepland!