Woensdag 21 januari vindt er weer een middagvoorstelling plaats in de filmzaal van Cultuurhuis De Cammeleur. De aanvang is om 14.00 uur. Deze keer presenteert Fia Grootzwagers haar fotopresentatie met de titel ‘Hee gaode mee, dan gaon we un eindje lopen’.

In deze fotoserie zijn beelden te zien van gebieden vlak bij huis, zoals boswachterij Dorst, de Langstraat, Huis ter Heide, Plantloon, de dijkjes van ’s Gravenmoer met de ecologische verbindingszone, de Oisterwijkse Bossen en Vennen en de Kampina. In de loop van een jaar is daar veel te zien: bijzondere momenten, door haar omschreven als de krenten in de pap, maar ook heel gewone taferelen.

‘Hee, gaode mee… Ik zou vooreerst oewe jas mar aondoen, want het is wat frisjes’, zo begint de snertwandeling door boswachterij Dorst. Er ligt een dun laagje ijs op de Oisterwijkse vennen, maar ondanks de kou zingt de roodborst zijn lied. Al snel wordt het voorjaar. De bluumkes staon weer open, de vogelkes bouwen een nestje, de lammekes dartelen in de wei en de vlinderkes gaon weer vliegen.

Dieren, vogels, planten en vlinders

Hee, gaode mee… wat loopt daar door de wei? Met ingehouden adem slaan we een voedsel zoekende vos gade. En daar, een groepje reebokken. Ze doen zich tegoed aan de kruidenakker in Huis ter Heide, zich niet bewust van de plaatjes schietende fotograaf. De vogeltjes zingen hun liedje, zoals de roodborsttapuit, grasmus en vink. De knobbelzwaan, de meerkoet en de fuut bouwen een nestje en brengen hun jongen groot.

De bluumkes staon weer open… en trekken vlinders en insecten aan. De atalanta op het koninginnekruid, de distelvlinder op het boerenwormkruid. Het pimpernelblauwtje legt haar eitjes op zorgvuldig uitgekozen bloemen van de grote pimpernel. Libellen dansen boven beken en vennen en leggen hun eitjes op waterplanten… dat is voorwaar ’n hul groot fist.

Herfst en winter

Als de blaaikes beginnen te vallen, dan verschijnen de paddenstoelen, te veel om op te noemen. De meesten heel algemeen, maar wat een mooikes. En als het licht zo’n beetje door de verkleurende bomen dwarrelt, levert dat prachtige plaatjes op. Bomen en struiken dragen vruchten en zorgen voor een overvloed aan voedsel voor de dieren in het bos.

Hee, gaode mee… doe oewe jas mar wir aon, want de winter staat weer voor de deur. Ge kunt hem wel aon vele, al zijn de winters nie mir zén zoals vreuger. We maken nog een laatste rondje door het mulle zand van de Loonse en Drunense Duinen en dan zit onze wandeling door het jaar er weer op.

Ken en Geniet

Sinds 1958 organiseert Natuurvereniging Ken en Geniet voorstellingen. Veel is er niet veranderd: nog steeds mag iedereen deze geheel gratis bezoeken. Je hoeft geen lid te zijn om de sfeer eens te komen proeven. De voorstelling is voorzien van passende muziek en tekst, dus je wordt er ook nog een stuk wijzer van.

Ken en Geniet doet er alles aan om belangstelling te kweken voor de ons omringende natuur. Dit keer met een voorstelling, maar ook met wandelingen die om de 14 dagen plaatsvinden, altijd begeleid door deskundige gidsen. Zo gaat men op zondag 25 januari naar de Spinolaschans aan de Mark, tussen Breda en Terheijden. De gids is dan Jos van Dongen. Meer informatie is te vinden op www.kenengeniet.nl

Witte wereld

Wat was het de afgelopen tijd toch verschrikkelijk mooi, tenminste voor wie van sneeuw houdt. Het heeft vele jaren geduurd voordat we weer eens mochten genieten van zo’n schitterend sneeuwlandschap. Voor veel mensen bracht het ongemak, maar voor de natuurliefhebber was het geweldig. In de vroege ochtend op stap gaan en de winter beleven: bomen volledig wit, wanneer maak je dat nog mee?

Dagelijks ben ik zelf op pad geweest om mooie plaatjes te schieten en te genieten van de stilte. Want ook dat hoor je in een winterlandschap: stilte, het geluid wordt immers gedempt door de dikke laag sneeuw. Hier en daar zie je vogels scharrelen naar voedsel, vaak onder aan bomen, tussen de bladeren. Soms schiet er op die plekken een muis weg, want ook die weten deze plekjes te waarderen.

Ree

Tijdens een vaste wandeling door Plantloon, vlak bij de Loonse en Drunense Duinen, een gebied van Natuurmonumenten, stonden we plots oog in oog met enkele reeën. Dat zijn momenten waar je altijd op hoopt. De ree houdt zich bij dit weer rustig, zeker met volop sneeuw. Ze hebben de gewoonte zich in te laten sneeuwen. Onder de sneeuwdeken rusten ze, met sneeuw als isolerend dekentje.

Kijk goed op de foto: naast de staande ree is het kopje van een tweede te zien. Dat zijn topmomenten voor een natuurfotograaf. Even later kijken we op een voor ons bekende plek omhoog en ontwaren we de bosuil. Ook dat is een vogel waar veel mensen weinig van weten. De bosuil kan nu al aan het broeden zijn en profiteert zo van de lange nachten. Hij gaat immers in de nacht en schemering op jacht naar muizen.

Voer

Juist nu kunnen vogels wel wat extra’s gebruiken, dus bijvoeren is gewenst. Doe dit wel op een enigszins beschutte plek, dicht bij struiken of een heg, zodat er een vluchtmogelijkheid ontstaat. Het is mooi om vogels naar de tuin te lokken, zo leer je ze ook beter kennen. Als er geen sneeuw ligt maar het wel vriest, is een schaaltje water voor vogels een feest, want ook zij moeten drinken.

Natuurman Christ, Natuurvereniging Ken en Geniet