Vorige week hielden de vrijwilligers van Hospice Mijzo De Volckaert hun nieuwjaarsbijeenkomst. Dit deden zij bij de Jeu de Boules Club. De bijeenkomst was een combinatie van het vieren van het nieuwe jaar en de afsluiting van het jubileumjaar van het hospice, dat twintig jaar bestaat én een onderlinge jeu de boules-wedstrijd.

door Lia van Gool

Actief

In het donker is het lastig om de juiste ingang naar de Jeu de Boules Club te vinden. Toch straalt het licht van het clubgebouw door de bomen heen en hoor je het geroezemoes van de mensen die naar het gebouw lopen. Binnen staat al een groep vrijwilligers met elkaar te praten. De bijeenkomst is georganiseerd door Sigrid van Beek (kookvrijwilliger) en Corrie Imbos (zorgvrijwilliger). ‘Dit is een soort afsluiting van ons jubileumjaar, dat officieel op 5 februari eindigt. Wij vonden het leuk om een aantal zaken te combineren. Op die manier zijn wij ook actief bezig.’

Indische kip

Kookvrijwilliger Peter vertelt graag zijn verhaal. ‘Ik ben nu al tien jaar kookvrijwilliger. Het is onwijs leuk om te doen. Ik kook twee of drie keer per maand.’ Peter omschrijft het hospice als een plek waar een ‘rustige en warme sfeer’ heerst. Het gebouw staat bovendien in een mooie omgeving. De hobby van Peter is koken, zegt hij. ‘Ik maak graag Indische kip, naar een recept van mijn moeder, en rijsttafel.’

Sigrid is al bijna negen jaar kookvrijwilliger. ‘Ik hoorde dat het hospice op zoek was naar nieuwe mensen. Ik heb even proefgedraaid en kook nu twee tot drie keer per maand. Wij mogen zelf het menu bepalen en boodschappen doen. Hoewel wij divers koken, houden mensen van “avg” (aardappelen, vlees en groenten).’

In het hospice zijn zes kamers. Alle bewoners eten mee en ook de verpleegkundigen en kookvrijwilligers mogen mee-eten. ‘Per bewoner mag één gast mee-eten. Zij moeten zich wel vooraf aanmelden en zij betalen een kleine vergoeding.’

Zorgvrijwilliger Corry vindt het mooi dat zij er kan zijn in het laatste stukje van iemands leven. Corrie is nu al bijna tien jaar vrijwilliger. ‘Het is prachtig om er voor cliënten en familie te zijn, bij verdriet en wanhoop.’

Waardering

Op een gegeven moment klinkt het harde geluid van een bel. Tijd voor de opening van de avond. Leon Buijs, voorzitter van de Jeu de Boules Club, heet iedereen welkom. ‘Wij ondersteunen graag dit initiatief van de vrijwilligers van het hospice.’ De Jeu de Boules Club heeft de avond, samen met Snoeren Bouwmanagement, gesponsord. ‘Wij hebben allebei veel waardering voor jullie werk, waarbij jullie mensen bijstaan in hun laatste levensfase.’

Na deze mooie woorden ging de voorzitter over tot de orde van de dag: de vrijwilligers kwamen tenslotte ook om te jeu-de-boulen. In optocht vertrok het gezelschap naar de baan, waar het spel werd uitgelegd door Henk van Rooden. Jeanne Broeders stond klaar om foto’s te maken. Aandachtig luistert iedereen naar de uitleg van Henk. Niet iedereen begrijpt wat nu precies de bedoeling is. Eén van de deelneemsters lijkt op twee banen mee te spelen. ‘De bal wijkt af. Ik doe mee met het andere team’, lacht zij. Ook is niet altijd duidelijk hoe de telling nu precies is. Wat wel duidelijk is, is dat iedereen plezier heeft, ondanks de serieuze gezichten die soms te zien zijn. Het spel gaat door als twee vrijwilligsters de banen verlaten. Zij praten in het clubgebouw verder over hun werk bij het hospice.

Afscheidsfeest

‘Wij zijn twee “bovensloters”’, zeggen Corrie en Désirée lachend, waarmee zij aangeven dat zij niet in Brabant zijn geboren. Daarna gaan zij verder over hun werk bij het hospice. ‘Als je er eenmaal bent, ga je niet meer weg. Wij kunnen het goed van ons afzetten, behalve bij jonge mensen.’

Het gesprek gaat door, over een mevrouw die een afscheidsfeest gaf de dag voordat zij overleed, over de jonge vrouw die in dezelfde kamer is overleden als haar vader, over de buitenlandse vrouw die altijd haar hele familie bij zich had. ‘Sommige dingen blijven je bij’, vinden Corrie en Désirée eensluidend. ‘Wij werken met een groep van bijna vijftig vrijwilligers, die het werk allemaal doen met dezelfde intentie.’ En natuurlijk kunnen wij altijd vrijwilligers gebruiken, zegt Corrie. ‘Mensen die zorgvrijwilliger willen worden, die willen koken of in de tuin willen werken, iedereen is welkom.’

Genoten

Langzamerhand komen de wedstrijden ten einde. Het is bijna tijd om te proosten op het nieuwe jaar. De glazen voor de bubbels staan klaar en worden volgeschonken. Ook de tasjes met prijzen voor de winnaars staan klaar op tafel. ‘Het was een erg geslaagde avond’, zegt Sigrid van Beek een dag later. ‘Iedereen heeft erg genoten.’

Voor meer informatie over Hospice Mijzo De Volckaert: https://www.mijzo.nl/woonzorglocaties/hospice-de-volckaert-dongen

(met dank aan Jeanne Broeders en Sigrid van Beek)