Het begon allemaal als een grapje, maar na drie edities valt het Tetstoernooi niet meer uit Dongen weg te denken. Prestatie en gezelligheid waren zondagmiddag één team, net als de zestig koppels die aan het tetsen, oftewel stoepranden deelnamen.
Door Hans Kulk
Tetsen of stoepranden, noem het zoals je het noemen wilt; wie is er niet groot mee geworden? In Dongen vond op zondag 30 juni alweer de derde editie van het Tetstoernooi plaats. Maar hoe is dit toernooi eigenlijk ontstaan?
”Als een geintje”, vertelt Werner, die net als zijn maten Marco, Jasper, Corné, Patrick, Fred, Ralph en Max in de organisatie van het toernooi zit. ”Met twee gasten (Jasper en Ralph, red.), die Max en ik kennen uit het Dongense sociale leven, hadden wij het over stoepranden. ’Dat doen wij ook wel eens’, zeiden zij. Max kwam toen met het idee om een Tetstoernooi te gaan organiseren. Hij heeft vervolgens wat mensen om zich heen verzameld. Zo is het allemaal begonnen.”
De acht mannen organiseren gezamenlijk het toernooi, terwijl café-zalencentrum De Viersprong het facilitaire gedeelte verzorgt. ”Een goede combinatie”, vindt Werner. ”Daarnaast willen wij het toernooi kleinschalig en kneuterig houden. Daarom mogen er ook maar maximaal zestig koppels deelnemen. Als organisatie moeten wij namelijk kijken hoeveel banen wij kwijt kunnen en daarnaast moet ook het speelschema behapbaar zijn. Het moet niet professioneel worden. Dit is wat het is.”
Het mooie van het Tetstoernooi is dat zowel jong als oud aan het Dongense evenement mee kan doen. Het winnen is daarentegen bijzaak. ”Heel veel lol hebben met elkaar is het allerbelangrijkste”, vindt Werner. ”Wist je trouwens dat de mensen die er vandaag zijn allemaal bekenden van ons zijn? Dát maakt het alleen maar leuker. Dit toernooi heeft wat weg van een wijkfeest. Zo’n gevoel moet je hebben op een dag als deze. Wij willen het ook toegankelijk voor iedereen houden, lekker laagdrempelig. Ik denk dat wij daar goed in zijn geslaagd.”
Op de tien aangelegde banen aan de Oude Baan gingen rivaliteit en gezelligheid heel goed samen met elkaar. Het ene koppel was wat fanatieker dan het andere, maar de ontspannen sfeer onderling was hét visitekaartje van het Tetstoernooi.
Ralph, lid van het organisatiecomité, glunderde de hele dag van oor tot oor. ”Weet je wat het leuke is van deze dag? Dat grote mensen een kinderspelletje aan het doen zijn. Grappig om te zien. Ik hou van dat dorpse en kneuterige.”
Daniëlla en Saskia maakten als team ’Effe denken’ hun debuut op het toernooi. ”De eerste twee jaar hebben wij alleen maar toegekeken en bier gedronken”, zei Daniëlla lachend. ”Wij vonden dit keer dat wij mee moesten doen. Wij hebben alleen niet geoefend haha. Meedoen is belangrijker dan winnen.” ”Voor mij niet hoor”, antwoordde teamgenoot Saskia met een knipoog. Wat maakt dit toernooi zo leuk voor jullie? ”Dat iedereen meedoet en het gezellig is”, aldus Daniëlla, die net als Saskia verkleed was als astronaut. ”In ieder ander dorp zou niemand anders meedoen, hier iedereen. Binnen no-time zat de organisatie aan het maximaal aantal teams.” Met een cape om de schouders en een helm op hun hoofd viel ’Effe denken’ wél op. Ver kwamen de dames overigens niet, na de eerste vier poulewedstrijden zat het toernooi er voor hen op.
Een ronde later zag ook het koppel ’Kaaigek!’, bestaande uit Frank en Charlotte, hun ’droom’ op het winnen van de ’Gouwe Kaaibaand’ uiteenspatten. Voor de in Voorschoten geboren, maar inmiddels al vijftig jaar in Dongen woonachtige Frank zorgde het toernooi voor verbinding. ”Je hebt van alles in Dongen, ook dit. Een uniek evenement dat je alleen maar in een dorp zoals Dongen kan houden. Kleinschalig en kneuterig, ideaal. En ik kom weer mensen tegen die ik een tijdje niet heb gezien. Ik geniet vooral.”
Wie er aan het einde van een sportieve maar vooral gezellige dag ook volop genoten waren de teams ’Bolkieeee!’ en ’Op hop z’n kantje’. ’Bolkieeee!’ won namelijk de ’Gouwe Kaaibaand’ door ’Tetsbont’ in de finale met 24-19 te verslaan. ’Op hop z’n kantje’ veroverde, als flessen verkleed, de originaliteitsprijs.
