‘Welkom burgemeester Slagboom in onze wijk’, staat te lezen op het bord buiten Europlus. Binnen heeft zich al een aantal mensen verzameld, waaronder raadsleden Stijn Sips en Coert van Os en wijkwethouder Ankie de Hoon. Tijdens de bijeenkomst ‘Maak je Broodje Burger, meester’ hield Hans Slagboom een korte inleiding. Hij vertelde onder meer waarom hij burgemeester was geworden en dat hij binnenkort in Dongen komt wonen. “Deze manier van kennismaken is anders dan anders”, stelde de burgemeester, om daarna in gesprek te gaan met de aanwezigen. Er was koffie en thee, voor wie zin had was er een koekje en, natuurlijk, een broodje hamburger.

door Lia van Gool

Buurtsuper

De dames die bij elkaar aan een tafeltje zitten, weten al waar zij het straks over gaan hebben met de burgemeester. “Wij gaan vragen of er weer een winkel (supermarkt) kan komen op het plein. Wij missen de buurtsuper. Niet iedereen heeft een auto om verder weg boodschappen te gaan doen, dat is vervelend. Bij de Spar kon je ook terecht voor een kopje koffie, de winkel had een sociale functie. Dat is nu allemaal verdwenen.” Wijkwethouder Ankie de Hoon kreeg van Bart een vraag over de aanleg van het snelfietspad. Hij vroeg zich af of de gemeente Dongen meebetaalt aan de kosten. Het antwoord van de wethouder was duidelijk: “Ja, de gemeente Dongen betaalt een klein stukje van de kosten mee. Het grootste deel van het fietspad komt niet op ons grondgebied te liggen.” Ook beloofde Ankie de Hoon de vraag over het fietstalud op te pakken.

Nieuwsgierig

Een andere aanwezige wil wat vragen over de gebiedsvisie Glorieux en het park. “Wij protesteren wel, maar wij weten niet of het effect heeft.” Deze wijkbewoonster heeft indertijd ook geprotesteerd tegen de opvang van Oekraïners en de komst van arbeidsmigranten in Glorieux. Last heeft zij daar echter niet van: “We hebben meer last van gewone hangjongeren.” Antonette is al in gesprek met Hans Slagboom. Zij vertelt dat zij zo blij is met haar appartement boven Europlus. “Ik heb het naar mijn zin hier, ik zit hier heerlijk”, zegt zij met een brede lach op haar gezicht. “Ik heb in de daklozenopvang gezeten en ik moest mijn hand ophouden. Bij de opvang hebben ze ervoor gezorgd dat ik dit appartement heb gekregen.” Waarom zij met de burgemeester wil praten? “Ik ben nieuwsgierig naar de nieuwe burgemeester, daarom ben ik hier.”

Schoenen lappen

Hans Slagboom vertelt aan een groepje bewoners wat zijn eerste indrukken van Dongen zijn en over de leerlooierijen die er vroeger zo veel waren. Een man haakt daar op in. “Mijn vader werkte op een schoenmakerij, toen waren er nog 53 (looierijen en schoenmakers). Aks hij thuis kwam, ging hij na het eten naar de schuur om weer schoenen te lappen. Dat was een mooie tijd.” De burgemeester vindt het in dat kader mooi als je industrieel erfgoed kunt behouden, “In het verleden hebben wij veel dingen gesloopt. Nu laten wij meer zien hoe het vroeger was, door bijvoorbeeld alleen een voorgevel te laten staan.” Voorzitter van de wijkraad Carlo Kanters vertelt dat hij door de wijkraad verbinding heeft gekregen met Europlus. Hij hoopt dat de burgemeester ‘de slagboom’ voor de wijkraden open zet. Hans Slagboom lacht op deze woordspeling: “Er zijn allerlei variaties mogelijk op mijn naam. En ja, ik vind het belangrijk dat er contacten zijn tussen de gemeente, wijkraden en inwoners.”

Dongen hoog op lijstje

Kunstenaar Ton Bressers vindt deze bijeenkomst goed. “Zoiets is nog nooit gebeurd in Dongen. Er is geen betere manier om je bekend te maken aan de inwoners”, vindt hij, terwijl hij geniet van een broodje hamburger. De dame die bij Ton aan tafel zit, is nieuw in Dongen. “Ik vind het leuk om de burgemeester te zien en de mensen in de wijk. Ik hoop dat ik straks wat dingen aan hem kan aangeven.” De mevrouw woonde eerder in Gouda, maar is onlangs teruggekeerd naar Brabant. “Ik ben geboren in Goirle en wilde terug naar Brabant. Dongen stond hoog op mijn lijstje.” Zij vertelt dat zij, toen zij nog in Gouda woonde, regelmatig op bezoek ging bij haar moeder in Tilburg. :”Als ik over de Moerdijkbrug was, viel er spanning van mijn schouders. Als ik terugreed, kwam die spanning weer terug.”

High five

Zo kabbelen de gesprekken voort. Hans Slagboom verhuist van tafel naar tafel, van gesprek naar gesprek: steeds weer andere mensen, steeds weer andere onderwerpen om over te praten. De sfeer is prima. Misschien het leukste moment van de ochtend is, als een moeder met twee kinderen binnenkomt. De kinderen, Esmée en Stan, willen graag kennismaken met de burgemeester. Zij geven hem geen handje, maar een high five. Hans Slagboom gaar speciaal voor dit bezoek even door de knieën, zodat hij met Esmée en Stan kan praten. Hun moeder kijkt glunderend toe.