Op maandag 1 juni waren Joke en Henk van Gils-Buijks zestig jaar getrouwd. Op deze datum trouwden zij zestig jaar geleden voor de wet. Het kerkelijk huwelijk vond plaats op 25 juni 1966. Dat is de datum die zij zelf aanhouden voor hun zestigjarig huwelijk. “Wij stonden allebei voor de klas, daarom zijn die dagen gekozen om te trouwen. Dat kwam beter uit op school”, begint Joke van Gils. “Na ons trouwen op 1 juni gingen wij allebei weer gewoon naar ons ouderlijk huis om te slapen. Zo ging dat toen”, lacht zij. Ter gelegenheid van het diamanten huwelijk bracht burgemeester Hans Slagboom een bezoek aan het echtpaar. Hij overhandigde hen daarbij een mooi bloemstuk.

door Lia van Gool / foto's Jan Stads (Pix4Profs)

‘Ondergeschikte’

Henk van Gils werd geboren in 1938 in Heusenhout (gemeente Ginneken en Bavel). Henk was het derde kind in een gezin van zes kinderen. Hij ging in Breda naar de lagere school, de Mulo en de Kweekschool. Het gezin verhuisde toen Henk veertien jaar was naar Bavel, de geboorteplaats van zijn vader. Na de Kweekschool, moest Henk in militaire dienst. In 1962 kreeg hij een tijdelijke baan in Galder. Joke Buijks werd in 1941 geboren in Ulvenhout. Zij was de tweede in een gezin van drie kinderen. De ouders van Joke hadden een kwekerij met fruit en groenten. Haar moeder deed de verkoop aan huis. Op haar twaalfde ging Joke naar de kostschool in Etten en volgde daar de Mulo en de Kweekschool. Na het behalen van haar onderwijsbevoegdheid kreeg zij een baan op de jongensschool in Ulvenhout. Zij werkte daar vijf jaar. Joke en Henk leerden elkaar kennen tijdens een sportdag, die gehouden werd met de basisscholen van Bavel, Galder en Ulvenhout, “Joke was mijn ‘ondergeschikte’ tijdens de wedstrijden”, lacht Henk. “Maar dat duurde niet lang toen ze eenmaal getrouwd waren,” reageren de kinderen eensgezind. Omdat Henk in die tijd in Galder werkte, zag Joke hem regelmatig naar zijn werk rijden en ze zwaaiden naar elkaar. Op een gegeven moment zag ze Henk echter niet meer. Uiteindelijk kwamen ze elkaar weer tegen met carnaval en toen was het ‘aan’.

Plan West 1

In september 1963 ging Henk op de Aloysiusschool in Dongen werken. Henk en Joke trouwden in 1966 en kregen, dankzij broeder Eusebius, een huis in de Plutostraat. Dit huis was eigenlijk bedoeld voor iemand anders, maar die zag er van af. Plan West 1 was toen net een nieuwe wijk. Joke en Henk waren blij met dat huis, want ook in die tijd was het moeilijk om passende woonruimte te vinden. Het paar kreeg drie kinderen, Mark (‘de hardloper’), Rob en Maaike. Alle kinderen kregen twee kinderen. Henk en Joke hebben dus ook zes kleinkinderen. Toen de kinderen alle drie naar school gingen, werd Joke invalster op bassischool De Schakel. In 1980 verhuisden Joke en Henk met het gezin naar de Beneluxlaan. Daar wonen zij nu nog steeds.

Heimwee

Toen Joke en Henk pas getrouwd waren, kreeg Joke, zoals dat toen nog de gewoonte was, ontslag net voor de zomervakantie. Zij zag een vacature op een school in Rijen en solliciteerde. Tijdens het sollicitatiegesprek kreeg zij de vraag of zij een kinderwens had. Die vraag beantwoordde bevestigend. Henk vond dat zij dat beter niet had kunnen zeggen: ‘dan word je nooit aangenomen’, was zijn reactie. Joke werd wél aangenomen en werkte er vanaf de zomervakantie tot aan haar zwangerschapsverlof in februari. Joke vertelt dat zij Dongen in die tijd helemaal niet kende. “Wij waren meer georiënteerd op Bavel en zo. Ik wilde misschien helemaal niet in Dongen blijven wonen, ik had heimwee in het begin.” Het ging zelfs zo ver dat Henk en Joke een kavel bouwgrond kochten in Bavel. “Die hebben wij nog steeds. Wij hebben er een soort vlindertuin gemaakt en de kinderen hebben daar vroeger veel gespeeld.”

Atledo

In 1967 werd Henk leider bij de Zomerspelen. “Broeder Eusebius overleed dat jaar plotsteling en mijn collega moest zijn taken overnemen. Ik nam de Zomerspelen van hem over en ben dat een aantal jaren blijven doen en ik kwam bij de Jeugdraad terecht door tussenkomst van Geert Koppens, Zo stond ik aan de wieg van de Zomerspelen.” Henk is altijd sportief geweest. Hij was lid van Scorpio in Oosterhout. Omdat het steeds lastiger werd om met alle kinderen vanuit Dongen naar Oosterhout te gaan, richtte Henk, samen met Coen Pfrommer, Atledo op. Hij volgde daarvoor met succes de cursus Jeugd Atletiekleider en trainde een aantal jaren de jeugd van Atledo. De cursus Recreatiesportleider leidde tot het oprichten van Trimgroep Dongen, die begon met lopen in de Duiventoren. “Wij hadden geen clublokaal of zo, wij deden alles buiten.” Na zijn pensioen in 1999 startte Henk met de Wandelgroep. Nu is Henk lid van Jeu de Boulesclub ‘Le Repos’. Sinds kort geeft hij daar maandelijks training geef aan nieuwkomers.

Verfrommelde vlindertjes

Joke en Henk trokken er, sinds het pensioen van Henk, regelmatig met de caravan naar Frankrijk. Ook maakten zij samen flinke wandelingen in de natuur. “Wij hebben allebei veel interesse in alles wat groeit, bloeit en leeft in de natuur. Vooral vlinders hebben onze interesse.” Henk geniet van alle dingen die hij samen met Joke doet. “Zij zoekt alles op over vlinders. Jo is ‘de vrouw van het internet’.” Henk nam vroeger vlinderkastjes mee naar school om zijn leerlingen daarover te vertellen. “Sommige vlinders, zoals de Dagpauwoog, leggen eitjes op verse brandnetels. Als de rupsen verpoppen, komen daar verfrommelde vlindertjes uit. Dat maakt indruk op kinderen.” De anekdote die dochter Maaike vertelt over haar vader, die een keer een stinkzwam mee naar school nam, is hilarisch. “Ik ben blij dat ik niet bij hem in de klas zat!”

Ups en downs

Hoe hou je het met elkaar vol is bijna de standaardvraag die bij elk bezoek aan een paar dat zestig jaar getrouwd is, gesteld wordt. “Zestig jaar is voorbij voordat je het weet, wel met ups en downs”, vindt Henk. Joke vult aan: “Toen ik 41 was, ben ik geopereerd aan beide longen. Toen ben ik een opleiding boekhouden en economie gaan volgen en kreeg een baan bij het Centrum voor Vakopleiding voor Volwassenen.” Daar gaf Joke economielessen aan de secretaresseopleiding en werkte zij tot aan haar pensioen.

Jeu de boulen

Ondanks hun leeftijd, ogen Joke en Henk niet als een paar dat al zestig jaar getrouwd is. Zij zijn blij dat zij deze mijlpaal hebben bereikt. “Wij wonen nog steeds zelfstandig en hebben tijd voor onze hobby’s, de tuin en de natuur. En ik kweek vlinders”, zegt Joke. Een groot feest geven zij niet. “Wij gaan jeu de boulen met onze kinderen en kleinkinderen, in Breda, omdat de baan in Dongen niet beschikbaar was. Eigenlijk gaan wij zo terug naar onze roots.” De broers en zussen van Joke en Henk feesten mee, net als een vriendin van Joke, die er zestig jaar geleden ook bij was. En er staat een etentje gepland bij ‘De Fazant’ in Ulvenhout.