Jaantje en Adri Dekkers-Boeser waren vorige week zestig jaar getrouwd. Burgemeester Hans Slagboom ging bij het paar op bezoek in hun woning aan de Grutterijstraat in ’s Gravenmoer. “Ik houd van bloemen”, zegt Jaantje tegen de burgemeester en zijn gevolg. “Kijk maar eens naar de orchideeën, die heb ik zelf gekweekt.” Jaantje zorgt voor de bloemen binnen, Adri voor de bloemen buiten. Zo is er al vanaf het begin van het bezoek een ontspannen sfeer.

Adri en Jaantje leerden elkaar kennen op het Oranjefeest in Sprang-Capelle. “Wij kwamen elkaar tegen, met vier meiden. Wij waren al naar elkaar aan het kijken. Ik heb de militaire pet die Adri op had afgepakt en wij hebben elkaar daarna niet meer losgelaten.” Zo begint het verhaal van zesenzestig jaar geleden!

door Lia van Gool / foto’s: Jan Stads (Pix4Profs)

Chloor en blauwsel

Jaantje (ook wel Jont genoemd of nu ‘Sjaan’) werd geboren op 5 april 1942 in Sprang-Capelle. Zij komt uit een gezin met totaal veertien kinderen. Jaantje is nu de oudste overlevende. In het grote gezin moest zij al vroeg helpen in de huishouding. Na de lagere school moest Jaantje gaan werken. Zij werkte in meerdere huishoudens, in Sprang-Capelle, Waalwijk en Den Bosch.

“Ik moest na de lagere school ’s morgens om vijf uur opstaan om de was te doen met chloor en blauwsel, zo ging dat in die tijd.” In de avonduren maakte zij fabriekskantoren schoon, samen met haar zussen. “Als wij dan ’s avonds thuiskwamen na het werk, stond de boerenkool klaar, want zij moesten nog eten”, vertelt Jaantje.

Ook na haar trouwen werkte Jaantje nog als huishoudelijke hulp, bij een witlofkwekerij in Dongen en als Alfahulp bij bejaarden. Zij werkte ook graag in de bloemen bij Piet van Loon en bij de familie Van der Dussen.

In 1968 werd hun zoon Dick geboren. Zijn partner is de Poolse Ywona. Dick heeft Ywona leren kennen tijdens vakanties in Polen. Zij hebben samen één dochter. Adri en Jaantje kregen ook een dochter, Anja, geboren in 1971. Samen met haar partner Rob heeft zij één zoon.

Cryptocodes

Adri (22 januari 1943) werd geboren aan de Vaartweg in ’s Gravenmoer. Hij was de oudste in een gezin van drie kinderen. Hij ging naar de Christelijke Basisschool aan de Hoofdstraat in ’s Gravenmoer en daarna naar de mulo in Raamsdonksveer.

“In de omgeving waren weinig baantjes die ik ambieerde”, vertelt Adri. “Daarom ben ik op zestienjarige leeftijd in militaire dienst gegaan. Ik heb de onderofficiersschool in Weert (de latere KMS) gevolgd en in 1960 ben ik begonnen aan een opleiding bij de Verbindingsdienst (Elias Beekmankazerne) in Ede. Ik slaagde als beste voor sergeant-instructeur en had de keuze om naar de KMA te gaan of naar de SMID (School Militaire Inlichtingendienst).”

Adri koos voor de SMID. “Dat leek mij wel iets, want als crypto-analist mocht ik ook nog Russisch, dus cyrillisch, leren.”

Adri werd overgeplaatst naar Gorinchem en daar begon zijn eigenlijke werk: vertalen en trachten cryptocodes te ontcijferen. In 1962 brak de Cubacrisis uit. Adri moest voor onbepaalde tijd in Duitsland blijven. Op zijn verzoek kreeg hij eervol ontslag.

Toen hij thuiskwam uit het leger, kon Adri meteen aan de slag bij Accountantskantoor Van Helvoirt in Raamsdonksveer. Daar werd hij gelijk in het diepe gegooid, omdat er iemand ziek was. “Ik moest zelfstandig cliënten bezoeken en hun administratie bijwerken, totdat een cliënt in Eindhoven mij verzocht bij hun (een groothandel in auto-onderdelen) in dienst te komen.”

Met het vorderen van de jaren werd de dagelijkse afstand naar zijn werk voor Adri te groot. Hij vond een nieuwe baan bij Internationale Gas Apparaten (IGA) in Waalwijk. Hij werd daar logistiek medewerker en werkte er tot aan zijn vroegpensioen per 1 mei 2003.

Prachtige jaren

Op zijn eerste pensioendag werd kleinzoon Tygo geboren, later in 2003 gevolgd door kleindochter Daphne. “Beide kleinkinderen werden bij ons ondergebracht als de ouders werkten. Het waren prachtige jaren om dat te mogen doen!”

Veel van Adri’s vrije tijd is gaan zitten in de toneelvereniging van Crescendo (zo’n negenendertig jaar). Ook was hij voorzitter van Buurtvereniging Samenspel. In samenwerking met Jantje Beton en de gemeente werd het trapveld aan de Prinsenstraat gerealiseerd. Tot voor enkele jaren voerde Adri ook nog het secretariaat van de West-Brabantse Technisch-Artistieke Kappersvereniging (TAK Breda).

Polen

Tot de coronaperiode gingen Adri en Jaantje elk jaar op vakantie. Eerst met de tent en vouwwagen, later met de caravan. “Wij reisden door heel West-Europa, maar wij bleken echte Francofielen te zijn en waren veelal te vinden aan de Atlantische Oceaan.” Toen de muur in Berlijn was gevallen, wilde Adri graag een keer een kijkje nemen in het Oostblok. Eerder was dat voor hem onmogelijk vanwege zijn werk bij de Verbindings- en Inlichtingendienst.

“Ik was beëdigd en mocht pas vijfentwintig jaar na het verlaten van het leger naar het Oostblok. Toen Poolse bezoekers uit Suchy-Las in ’s Gravenmoer te gast waren, heb ik met deze mensen contact gemaakt en werd ik uitgenodigd om tijdens onze eerstvolgende vakantie naar Polen te gaan.”

Nog steeds hebben Adri en Jaantje daar goede vrienden.

Adri gaat verder met zijn verhaal. “Gelukkig heeft Jaantje in dit alles altijd achter me gestaan. Zonder haar was mijn verhaal zeker niet zo lang geworden. Wij hebben altijd alles samen gedaan.”

Schoon en gezellig

Ondanks wat lichamelijke problemen gaat het, gezien hun leeftijd, redelijk met Jaantje en Adri. Jaantje kookt graag, verzorgt de planten en zorgt dat het ‘in haar domein’ altijd schoon en gezellig is. Adri houdt zich bezig met computeren, de auto onderhouden en rijden, tuinieren rond huis, Irish country-muziek luisteren en muziek vanaf YouTube geschikt maken voor in de auto.

Vorig jaar is Adri nog zelf met de auto naar Polen gereden.

Feest

Tot slot: hoe houd je het zestig jaar vol? “Geven en nemen. En nooit uit elkaar gaan zonder een kus te geven.” Het paar heeft vorige week feest gevierd bij ’t Karrewiel.