Guus en Mieke Martens-Vermeulen waren 28 maart zestig jaar getrouwd. Burgemeester Hans Slagboom ging één dag eerder bij het bruidspaar op bezoek. Buiten staan prachtige artistieke foto’s van Guus en Mieke zestig jaar geleden. Binnen is het druk en gezellig. “Het is nu al feest”, zeggen Guus en Mieke Martens. “De hele familie is er!”

door Lia van Gool / foto’s Jan Stads (Pix4Profs)

Plezier

Guus Martens werd geboren in IJmuiden-Oost, in een gezin met vijf kinderen. Zijn vader was hoofd van de lagere school. Annemieke (Mieke) Vermeulen is geboren in Breda, in een gezin met zes kinderen. Haar vader was rechercheur bij de politie. Guus en Mieke leerden elkaar kennen op de bruiloft van een zus van Guus en een broer van Mieke. “Ga maar bij dat kind zitten, zei iemand tegen mij”, lacht Guus. Mieke moet ook lachen om die opmerking. “Ja, ik was misschien nog een kind, ik was pas zeventien en Guus was zevenentwintig. Wij kregen langzamerhand verkering en zijn na tweeëneenhalf jaar getrouwd.” Na hun huwelijk zijn zij in Delft gaan wonen. Guus werkte als beroepskeuzeadviseur in Den Haag. Toen Guus een baan kreeg als leraar aan de Akademie Mens-Arbeid, verhuisde het paar naar Tilburg. “Die school was toen pas nieuw. Ik heb daar altijd met veel plezier gewerkt.” Guus en Mieke hebben twee kinderen: dochter Barbara (geboren in 1967) en zoon Mark (geboren in 1970). In 1970 verhuisde het gezin naar Hilvarenbeek, waar zij tien jaar woonden.

Acupunctuur

Naast zijn werk als leraar schreef Guus een boek over alle beroepsopleidingen in Nederland. Het boek moest jaarlijks worden bijgewerkt vanwege voortdurende veranderingen in het onderwijs. “Vanwege zijn verdiensten in het onderwijs heeft Guus een koninklijke onderscheiding gekregen.” Die onderscheiding, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, draagt Guus vandaag met trots. In de tijd dat Guus als leraar werkte, volgde hij een opleiding Chinese geneeswijze en acupunctuur. Na een verhuizing naar Middelbeers woonden Guus en Mieke met hun gezin in een huis met een praktijkruimte. Guus behandelde daar in de avonduren patiënten. “Ik heb altijd van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat gewerkt. En ik wandelde heel veel. Geen kleine stukjes, nee, echt hele afstanden.” Helaas is wandelen nu niet meer mogelijk. “Ik heb hernia gehad, maar heb nu geen pijn meer. Mijn benen worden steeds zwakker, daarom kan ik niet meer zo goed lopen of blijven staan.” Mieke werkte intussen als psychologisch assistente bij de Stichting Noord-Brabant in Tilburg en later bij de onderwijsbegeleidingsdienst in Breda. “Ik nam daar testjes af bij kinderen. Het was erg leuk om te doen.” Na tien jaar Middelbeers vond het paar een woning in Breda. De kinderen studeerden intussen. Guus zat nooit stil en schreef tientallen boeken en vertaalde ook enkele oude Chinese medische boeken uit Engelse, Duitse en Franse bronnen.

Prachtig

Na de pensionering van Guus zijn zij in Westmalle in België gaan wonen, in een vrijstaand huis met uitzicht op weilanden met schapen en paarden. “Wij hebben daar vijftien jaar gewoond. Wij hadden een prachtig uitzicht, woonden helemaal vrij”, vertelt Mieke. “Ik werkte toen nog in Breda en reed op en neer.” Uiteindelijk gingen Mieke en Guus toch terug naar Nederland om dichter bij de kinderen en kleinkinderen (allemaal meisjes) te wonen. Bovendien vindt Mieke het fijner om, nu zij wat ouder zijn, dichter bij een dorp of stad te wonen. Zij kwamen in een prachtig huis in Dongen terecht, waar zij nu bijna negen jaar wonen. “Het huis is mooi, maar wij hebben hier helaas geen uitzicht.” Mieke vertelt dat zij lieve buren hebben. “Zij kijken naar ons om. In coronatijd deden ze ook boodschappen voor ons.”

Notitieboekjes

In de loop der jaren schreef Guus een aantal boeken. Het laatste boek gaat over de dood en heeft als titel ‘Metterdood’. Ook Mieke schreef een boekje, getiteld ‘Anna Julia’, over het eerste levensjaar van hun eerste kleindochter. Naast het schrijven van boeken leest Guus graag en veel. Aan het huis is een aanbouw, waar Guus een mooie ruimte heeft. “Ik ben daar blij mee. Als ik wil, kan ik daar een hele dag zitten lezen. Ik heb zoveel nieuwe boeken die ik nog moet lezen, misschien heb ik niet eens de tijd meer om die allemaal uit te lezen.” Voor het schrijven van zijn boeken haalde Guus veel informatie uit de notitieboekjes waar zijn kast vol mee staat. “Als wij op vakantie gaan, krijgen wij als opdracht om alles op te schrijven”, zeggen zijn kinderen.

Vallen en opstaan

Hoe Guus en Mieke het zestig jaar lang vol hebben gehouden? “Met vallen en opstaan”, reageert Mieke snel. Guus denkt even na voordat zijn antwoord komt: “Mieke heeft een andere opname van de omgeving”, zegt hij. “Het gedrag van anderen accepteren, maakt het mogelijk dat je het langer volhoudt.” Tijd voor hobby’s heeft Mieke niet veel. Wel leest zij graag. “Ik zorg voor mijn man. Het is soms hard werken om alles op tijd af te krijgen.”

Feest

Het zestig jaar getrouwde paar heeft twee dagen feest. “Vandaag was het al feest, met de hele familie hier en het bezoek van de burgemeester. Morgen eten wij eerst met z’n allen taart, daarna gaan wij lunchen bij de Eetkamer in Goirle.” Aan het eind van het bezoek spreekt burgemeester Hans Slagboom af dat hij over vijf jaar, als Mieke en Guus vijfenzestig jaar getrouwd zijn, weer terugkomt. Die afspraak staat. Zo komt een einde aan een gezellig bezoek aan een bijzonder paar.