Ongeveer 30 mensen, de helft van Nederlandse en de andere helft van Turkse afkomst, komen samen in het parochiehuis op de Hoge Ham voor een gezamenlijke iftar, de maaltijd na zonsondergang van wie vast in de ramadan. Zarif Tatar, een gepensioneerd Turkse leraar heeft iedereen uitgenodigd voor deze gezellige avond met ontmoeting tussen de verschillende culturen. Voor het eten reciteert Zarif Tatar het islamitisch gebed en diaken Rob van Uden spreekt een christelijk tafelgebed uit. De gasten zitten gemengd aan tafel. Er wordt met elkaar kennis gemaakt en er worden veel verhalen gedeeld. De voertaal is Nederlands en soms even Engels en men helpt elkaar met vertalen. Intussen geniet iedereen van de heerlijke Turkse maaltijd.

Door Ruth Wilmans

Verbinden

Het lijkt erop dat er steeds meer samenkomsten en evenementen worden georganiseerd in verband met de ramadan. Safia, medewerkster van Contour de Twern, vertelt dat jonge Turkse Dongenaren dit jaar een crowdfunding hebben opgezet. “Met dat geld hebben ze maaltijden bekostigd en deze zelf rondgebracht bij Dongenaren die daar gebruik van wilden maken. En op paaszondag”, vertelt Safia, “was er in Antwerpen in de buitenlucht, een iftar-tafel met een lengte van twee kilometer, om samen Pasen én iftar te vieren. Iedereen kon vrij aanschuiven. Dit is zeker ook een manier van verbinden” zegt Safia. Nederlander Peter, die samen met zijn Turkse vriendin Sumeyra is aangeschoven, vertelt dat hij vandaag voor het eerst gevast heeft, om solidair met haar te zijn.

Dialoog

De inspiratiebron en drijvende kracht achter deze avond is Zarif Tatar. Hij is geïnspireerd is door de humanistische visie van Gülen. Hij heeft asiel gezocht, is nu zeven jaar in Nederland en woont in Dongen. Hij bedankt Nederland voor de opvang als vluchteling. Dit is de vierde bijeenkomst die hij organiseert in Dongen. Hij heeft iedereen die hij kent uitgenodigd en is heel blij met hun komst. “Er is vanavond geen ander doel dan vrede, vriendschap en culturele ontmoeting”, zegt Zarif. “Deze groep mensen komt bij elkaar omdat ze geloven in dialoog, tolerantie en liefde en ik probeer die mensen bij elkaar te brengen. Dat respect en elkaar ontmoeten, ongeacht je achtergrond, ons heel ver kan brengen, spreekt hier iedereen aan.”

Veilige plek

Sumeyye Ates is een jonge vrouw van 28 jaar en is vrijwilligster bij Theek5. Ze verbleef anderhalf jaar in het AZC en woont nu vijf jaar in Dongen. Zij is vluchteling vanwege de politieke problemen in Turkije. Sinds haar 17e, studeerde zij Engels en werkte ze in Senegal en Rwanda. Maar ook daar moest ze vluchten. Tenslotte vond ze in Dongen een veilige plek. Sumeyye heeft veel Nederlandse vrienden. “Gelukkig is het hier nu veilig en rustig. Samen leven en samen delen met verschillende nationaliteiten zoals vanavond, vind ik heel belangrijk.” Sumeyye wil nog verder integreren. Ze heeft allerlei cursussen gevolgd en heeft veel gesolliciteerd. Ze vindt het vrijwilligerswerk fijn, maar ze zou natuurlijk graag een baan hebben.

Tanden poetsen

Nederlanders weten nog niet zo veel van de islam. Op het moment dat dit Weekblad uitkomt, is de Eid al Fitr, wat Nederlanders het suikerfeest noemen, al begonnen. Dat feest duurt niet één, maar drie dagen en is het einde van de vastenperiode van de ramadan. Het is een van de vele wetenswaardigheden die we na het eten leren door een presentatie van Mustafa over de ramadan. Mustafa was een aantal jaren leraar wiskunde op het Cambreur College en weet heel goed hoe hij zijn publiek kan boeien. Hij sluit af met een quiz over de ramadan en stelt vragen zoals: ”breek je de vasten als je je tanden poetst?” het antwoord: ”Nee, tenzij je bewust het water inslikt.”

Bang voor moslims

“Moslims komen niet altijd positief in het nieuws”, zegt Mustafa. ”Onbekend maakt onbemind”. Hij vertelt dat hij in de ramadan vaak onbekende gasten thuis ontvangt. Hij geeft dan via een website aan dat hij gastheer wil zijn. Wie er voor de deur staat is een verrassing. “Eens kwamen er twee heren voor deze gratis maaltijd. Ze waren natuurlijk welkom en na een lange en gezellige avond bedankten de heren hen en tijdens het weggaan zei een van de twee: ’nu ben ik niet meer bang voor moslims’.” Mustafa lacht en zegt: “wij hebben een belangrijke uitspraak: ’er is geen moslim die terrorist is en een terrorist kan geen moslim zijn’. We kunnen beter mét elkaar, dan óver elkaar spreken.”