Op 22 december 2025 vertrok de familie Vlasman uit Dongen voor 2,5 week naar Uganda om daar een weeshuis te gaan helpen. Inmiddels is het gezin alweer drie maanden terug, maar de volgende reis staat reeds gepland. Tijdens de zomervakantie gaat de familie zelfs een maand. Alleen oudste dochter Emy gaat niet mee. Zij gaat met tien vriendinnen naar Chersonissos.

Door: Hans Kulk

Tijdens het bijna een uur durende interview druipt het enthousiasme over de gemaakte reis van Marije en Mark af. Beiden vallen elkaar meerdere malen in de rede om weer iets nieuws te vertellen. Mooi om te zien. Ook worden er regelmatig foto’s en video’s getoond van de momenten die zij daar samen met hun dochters Emy, Lizzy en Lola hebben beleefd tijdens hun verblijf in Iganga (Uganda). Een familie die begaan is met het leven in een land, ver weg van het welvarende Nederland. Tien volle koffers met spullen voor het weeshuis gingen mee het vliegtuig in en hoe kan het ook anders, ze kwamen leeg mee terug.

De grote vraag is nu: hoe hebben ze het daar gehad? Wat hebben ze gedaan? En wat willen ze nog gaan doen? Dankbaar was de familie Vlasman sowieso voor de financiële bijdrages naar aanleiding van het eerdere artikel in weekblad Dongen. “Iedereen hartstikke bedankt voor de giften”, zeiden Marije en Mark dolblij. “Vooral de zusters uit Dongen die ons met hun grote gift enorm blij maakten. Wij, maar vooral de weeskinderen in Iganga, zijn er enorm mee geholpen.” Als tegenprestatie kwam de familie Vlasman bij de zusters vertellen wat zij in Uganda allemaal hebben gedaan.

“Wij hebben het terrein drooggemaakt, een gat in de grond gemaakt, drainagebuizen aangelegd. Verhoogde bedden gemaakt zodat men tijdens de natte periodes ook kan telen en verlaagde bedden, een probeersel voor tijdens de droge periodes. Daarnaast hebben wij dakgoten kunnen maken en wij hebben voor het weeshuis een handwasstation aangeschaft”, vertelde een trotse Mark. “En niet te vergeten nieuwe matrassen. Iedereen heeft nu apart een matras. Die kosten hier maar 17 euro per stuk”, vulde Marije aan. “Hoeveel wij hebben aangelegd? 80 meter drainagebuis en 60 meter afvoerbuis”, somde Mark op.

“Iedereen hielp ook mee”, ging Marije enthousiast verder. “Met stenen sjouwen van voor naar achter. Zelfs het tweejarige zoontje van de vrouw die kookt in het weeshuis, zij is zelf ook aan komen lopen zonder dak en geld, ‘hielp’ mee. Wij hadden geen graafmachine. Met een emmertje werd er zand geschept. Ging hartstikke goed. De dankbaarheid was ook heel groot. Ze werkten allemaal zonder een onvertogen woord mee. Daar kunnen ze in Nederland een groot voorbeeld aan nemen.”

In de periode dat de familie Vlasman in Iganga verbleef, was Mark jarig. “Hebben wij in het dorp een taart voor 50 personen laten maken”, zei Marije. Mark: “Weet je wat ik mooi vond toen wij net terug waren in Nederland? Draaide Lizzy thuis de kraan open, keek naar het schone water en zei: ‘Is toch gek?’”

In Uganda is men gek van voetbal. Naast dat de kinderen shirts hadden gekregen van de Dongense voetbalvereniging Olympia’60 en van ONI uit ’s Gravenmoer, regelde Mark dat er tijdens hun verblijf naar een wedstrijd van het nationale team van Uganda kon worden gekeken. “Het kostte wel wat, het is een beetje vergelijkbaar met wat je hier voor ESPN of Viaplay betaalt. Dan zit je daar met z’n allen. Een aggregaat voor de stroom die in dezelfde kamer staat als waar de kinderen zitten te kijken. Je ging daar echt kapot van de stank van de diesel. Niemand klaagde, iedereen was dolblij.”

Eerlijk is eerlijk: als alles wat de familie Vlasman in Uganda had beleefd zou worden uitgeschreven in weekblad Dongen, dan was er gewoon ruimte te kort. Wellicht kan de familie er op een later tijdstip een boek over schrijven.

In de zomervakantie gaan Mark, Marije, Lizzy en Lola een maand naar Uganda. “In de eerste week gaan wij terug naar Iganga. Het meeste is daar gedaan, alleen de keuken moet nog worden opgeknapt. De overige drie weken verblijven wij in het zuidwesten van het land. Via via hebben wij iemand anders leren kennen met hetzelfde verhaal. Wij gaan kijken wat daar mogelijk is”, gaf Mark aan. “De tickets zijn in ieder geval al geboekt”, aldus Marije, die alweer met de aanstaande zomervakantie bezig was. “Ik ben de spullen alweer aan het verdelen. Wat ik daar het leukst vond? Het uitdelen van alle spullen. En dan het liefst de voetbalshirts.”

Missen jullie de kinderen daar? Mark en Marije gezamenlijk: “Best wel, puur door de aandacht die je daar krijgt. Onbetaalbaar. Wij kijken nu al uit naar de zomervakantie.”

Ook nu kunt u de familie Vlasman weer financieel helpen door via de bijgevoegde QR-code een bijdrage te doen. En nog steeds kunt u voor de vorderingen én wat de familie met de donaties voor elkaar heeft gekregen kijken op Instagram: Plant_het_verschil_Oeganda. Namens de familie Vlasman en de kinderen in Uganda alvast hartelijk dank!