Mirella van Bezouw werkt bij GGz Breburg aan de Heuvelstraat. Het terrein waar vroeger Overdonk stond, is onherkenbaar veranderd. Mirella groeide op in Dongen ‘met mensen die er anders uitzien’, zoals zij het vroeger zag. “Het is uniek dat dit complex zo in het dorp ligt, in plaats van in de natuur, zoals je zo vaak ziet.” GGz Breburg wil gebruik maken van het feit dat het dorp en de vestiging aan de Heuvelstraat zo dicht bij elkaar liggen.

Door Lia van Gool

Trefpunt

In het complex aan de Heuvelstraat wonen tussen de honderdtwintig en honderddertig mensen, waarvan sommigen nooit helemaal herstellen en waarvan sommigen op gesloten afdelingen wonen. Anderen werken, binnen ‘Werken en leren’, aan een traject. Daarbij gaat het om ‘wat heb je nodig’ en ‘hoe kun je een stapje maken’. Sommigen doen hun eigen boodschappen, zorgen voor de schoonmaak van het appartement en voeren een eigen huishouden. Er zijn wel gesprekjes, bijvoorbeeld over financiën. Cliënten zorgen zelfstandig voor hun eten in hun appartement, eten met een groepje of gaan in trefpunt eten Het Trefpunt is een gezamenlijke ruimte, waar mensen terecht kunnen voor, bijvoorbeeld, een kopje koffie, een gesprekje of een spelletje.

Stapjes

“Wij willen mensen motiveren om stapjes te zetten naar hun herstel”, zegt Mirella van Bezouw in Het Trefpunt. “De behandeling is op maat afgestemd.” Sommige mensen wonen hier al dertig jaar. Dat was de tijd dat de broeders het nog voor het zeggen hadden. “Mensen vinden het leuk om over vroeger te vertellen als zij mij zien”, zegt Mirella. “Omdat ik in Dongen ben opgegroeid, hebben we een raakvlak, ook al werk ik hier pas een half jaar.” Mirella werkt bij de sectie ’Werken en leren’. “De bewoners zijn allemaal psychisch kwetsbaar, heel uiteenlopend van aard. Daardoor zijn zij niet altijd stabiel.” In haar werk is Mirella altijd bezig met het zetten van kleine stapjes vooruit, samen met de cliënt en familie van de cliënt. “Cliënten vinden het soms moeilijk om een winkel binnen te gaan. Mijn collega’s en ik proberen hen daarbij te helpen Dit alles om client deel te laten nemen aan maatschappij. Het is belangrijk voor je eigenwaarde om gevoel te hebben dat je erbij hoort. Dat je het waard bent. Soms komen mensen hier het terrein niet af. Voor hen is het lastig om verder te gaan dan dit terrein. Elk stapje vooruit, hoe klein ook, is er één. En dat is belangrijk.” Wat ook belangrijk is dat cliënten zélf mogen bepalen wat zij willen. “Wij bieden dingen aan die in het herstel van de cliënt passen. Zij weten zelf vaak ook wel hoe het zit. We passen begeleiding aan op mogelijkheden van client.”

Verbinding

De sectie ‘Werken en leren’ organiseert voor de bewoners verschillende activiteiten. “Wat wij aanbieden, is heel divers. Wij proberen steeds nieuwe dingen uit. Mensen kunnen werken in de tuinkas of zich bezig houden met een kookproject. Daarnaast gaat er regelmatig een groepje cliënten bij Koningshoeve in de tuin werken. Ook ga ik wel eens naar de bieb met een groepje. Zo komen de mensen dichterbij de maatschappij. En zij krijgen meer regelmaat in hun dagelijks leven.” Andere zaken die georganiseerd worden zijn bijvoorbeeld mindfulness, Engelse les, een cursus ‘Hier en nu’ en het bakken van een eitje. “Voor sommige mensen is het belangrijk om dat te leren. Anderen leren tijdens het kookproject alles wat nodig is om een maaltijd te bereiden: van het doen van de boodschappen tot het koken.” ‘Werken en leren’ is bezig met het zoeken naar plekken om verbinding te maken, vertelt Mirella. “De afdeling is pas sinds een jaar compleet. Wij zijn nog een beetje zoekende. Wij denken bij het maken van verbinding aan een organisatie als Mijzo.” Het maken van verbinding met de inwoners van Dongen is belangrijk, vindt Mirella. “Nu zijn er al bewoners die regelmatig naar Eagle Shelter gaan.” Mirella is zich bewust van het feit dat cliënten van GGz Breburg een stigma hebben. “Maar ook voor cliënten is het lastig om een stap te zetten of een stap te maken. Wij zijn hard bezig om te zoeken naar mogelijkheden.”

Intensief

Het werken als begeleider/participatiecoach is soms best intensief, vindt Mirella. “Het werk kost veel energie. De bevolking hier vergrijst ook een beetje. Mensen hebben dan meer hulp nodig.” Maar Mirella vindt haar werk vooral heel mooi. “Behalve dat het werk energie kost, kan ik er ook veel energie uithalen. Bijvoorbeeld als iemand lichtpuntjes ziet in bepaalde dingen. Iemand had zich ingeschreven voor een uitje naar zee en besloot in eerste instantie om toch niet mee te gaan, omdat het te lastig was. Uiteindelijk ging diegene toch mee.” Dat is voor Mirella een mooi resultaat. “Ik loop dan een rondje met iemand. Kijk waarom het niet lukt om mee te gaan. Als het dan wel lukt, is dat erg fijn voor die persoon. Ik hoorde nu dat het fijn was aan zee. Diegene vroeg zelfs wanneer we weer gaan!”

Rondleiding

Dan is het tijd voor een rondleiding, die start bij het Trefpunt, het centrale gedeelte, waar mensen koffie drinken, spelletjes doen en eten. “Wij zijn geen ggz, wij zijn mensen!”, zegt één van de bewoners. En zo is het! René, een collega van Mirella is bezig in een ruimte waar een groot keukenblok staat met verschillende kookplaten. René is professioneel kok en houdt zich bij ‘Werken en leren’ bezig met het kookproject. “Eten verbindt”, vindt deze kok. “Er zijn twee projecten. Aan het ene doen elf mensen mee, aan het andere tien.” Verder op het terrein staan gebouwen voor woongroepen. Deze bewoners hebben een eigen appartement, met daarnaast een gezamenlijke woonkamer en keuken. “Deze bewoners kunnen hun eigen ding doen.” In een ander gebouw bevindt zich het klinische deel van deze ggz-vestiging, met een eigen medische dienst. Er zijn woningen voor senioren, die daar zelfstandig wonen met een gemeenschappelijke woonkamer en bovendien zijn er woningen voor hulpbehoevende senioren.

Judith met Barrie het hangbuikzwijn.

Hangbuikzwijn

Achter op het terrein (tegen het terrein van Van den Assum aan) is een tuin met dieren en een moes- en bloementuin. De bloemen uit de tuin worden gebruikt voor bloemschikken. Bewoonster Judith geeft de kippen eten. Barrie het hangbuikzwijn scharrelt rond haar voeten. Hij laat zich maar moeilijk wegsturen. Judith vertelt dat zij binnenkort bij Eagle Shelter gaat werken. “Ik ga Nederlandse les als tweede taal geven aan vluchtelingen”, zegt zij met een grote lach op haar gezicht.

Vrije inloop

De rondleiding is bijna ten einde. Nog een rondje door de kassen (die jaren geleden afgebroken zouden worden, maar gelukkig behouden zijn gebleven), waar plantjes staan, waar werkstukken van kralen liggen, schilderijen staan en nog veel meer. Alles straalt uit dat hier regelmatig mensen bij elkaar komen om allerlei leuke dingen te doen. Mirella poseert graag voor de grote verzameling smurfen in de kas. “In deze ruimte is altijd iemand. Er is hier vrije inloop."