Rond half acht, eerste Pinksterdag, is er nog weinig activiteit in de straten waar de teams die meedoen aan de Roparun later die avond door fietsen en lopen. In de korte Kardinaal van Rossumstraat is op sommige plekken een klein beetje oranje te zien. Bij de Oude Kerk zijn rood-witte linten gespannen: straks gaan de deelnemers aan de Roparun door de kerk heen. Eindelijk is in de Julianastraat veel oranje te zien. Een groep mensen staat klaar om de deelnemers te ontvangen. Ook op andere plaatsen in Dongen kleurde de omgeving oranje, zoals onder meer in de Tramstraat en in de Eindsestraat.

door Lia van Gool

Foto's: Linda Hazenberg

Team Mooi

“Wij hebben via de buurtapp iedereen gevraagd om vandaag bij elkaar te komen”, zegt één van de bewoonsters van het stukje Julianastraat waar deze app voor geldt. Dat stuk loopt vanaf ongeveer de hoek van de Torenstraat tot aan de hoek van de Willem van Duvenvoordestraat. Een groot aantal mensen heeft gehoor gegeven aan de oproep. De sfeer zit er al goed in. De correspondent van het Weekblad wordt ontvangen met een glaasje heerlijke witte wijn. Op de statafels staan bakjes met zoutjes, kaas, worst en spek: het ziet er allemaal heerlijk uit.

“Wij weten nog niet precies hoe laat team 86, Het Halve Zolenlijntje, hier langskomt. Door de hitte lopen zij vertraging op, hoorden wij.” Andere teams hebben schijnbaar geen vertraging. Twee buurtgenoten vliegen de straat op met kaas en worst als teams 72, 131 en 134 voorbijkomen. Sommige lopers of fietsers stellen deze traktatie zeer op prijs. De ‘Julianastraat-buren’ gebruiken papieren toetertjes om de deelnemers aan te moedigen. Eén deelnemer toetert terug.

Niet alleen de officiële teams trekken de aandacht. Soms lijkt het alsof ook degenen die niet meedoen aan de run een team hebben, zoals het gezinnetje dat langskomt fietsen. Moeder ziet er prachtig uit in haar rode jurk. Dit niet-officiële team krijgt de naam ‘Team Mooi’.

Kaas en worst

Rond 20.00 uur wordt het steeds drukker. Team 170, Politie Midden-Nederland, komt niet alleen met lopers en fietsers voorbij, maar ook met een begeleidend busje. Kaas en worst worden bijna meegenomen in de auto. Twee voorbijgangers op de fiets, geen deelnemers, kijken naar het enthousiaste groepje in de Julianastraat. De blik op hun gezicht spreekt boekdelen, alsof zij willen zeggen: ‘Wat doen jullie nou?’

Hoewel je zou denken dat iedereen wel weet waar het Atledoterrein ligt, blijkt dat niet het geval. Een dame vraagt waar ze heen moet. Dat ligt er natuurlijk aan waar je naartoe wilt, toch? Ook anderen vragen de weg naar Atledo. Zij lopen uiteindelijk door de Willem van Duvenvoordestraat. Ook daar staat een groepje klaar om iedereen aan te moedigen.

Marathonestafette

Bij Atledo staat ‘Juntos’ de deelnemers ‘binnen te trommelen’. Het klinkt gezellig. Eén van de leden van team 86 is al op het terrein. “Ik heb weinig last gehad van het weer. Er stond een lekker windje en het ging prima. Twee teams wisselen elkaar af. Vanavond ga ik weer meelopen, wij gaan richting Oudenbosch.”

Het is al erg druk bij Atledo. Met gevaar voor eigen leven, zo lijkt het een beetje, kun je een weg vinden door de tent waar de mensen dicht op elkaar wat staan te drinken. Eenmaal buiten de tent is het iets rustiger. Twee mensen staan op hun gemak een pilsje te drinken: Rutger van der Kaai en Rob Noordanus. Zij hebben hun pilsje wel verdiend, want zij hebben vanmiddag meegelopen met de marathonestafette.

“Een marathon met een team van zes mensen. Het rondje was 1.900 meter, dat hebben wij 22 keer gelopen. Dat lopen zorgt voor saamhorigheid”, vinden de twee mannen. “Omdat er maar één teamlid hoefde te lopen, kon de rest buurten en socialiseren. Het ging allemaal gemoedelijk, het was niet wedstrijdgericht. Er waren geen verliezers. Het was geweldig. En dat allemaal voor het goede doel.”

Spektakel

Het wachten op Roparunteam 86, Het Halve Zolenlijntje, duurt lang. De verwachte aankomsttijd, die eerst geschat werd op een tijd tussen 20.00 uur en 20.30 uur, werd steeds later. De aanwezigen lijkt het niets uit te maken. Zij praten en drinken en hebben het naar hun zin.

Niet alle bezoekers zijn trouwens te spreken over de indeling van het terrein. De tenten staan zo opgesteld dat het geheel een gesloten indruk geeft. Sommige delen van het terrein zijn met hekken afgesloten. Daardoor is er veel minder ruimte voor de bezoekers. De Wensambulance Brabant en het kraampje van Poppy’s springen door deze opstelling niet zo in het oog.

Live muziek is er nog niet te horen. De muziek die uit de boxen klinkt, dreunt en bonkt over het terrein. Door die muziek is het enthousiasme waarmee Ben Barendse de teams naar binnen haalt niet altijd goed te horen. Alle teams lopen over een oranje bekleed plankier en gaan dan weer verder. De deelnemers zien er opvallend fris uit, ondanks de inspanningen die zij al leverden met dit warme weer. Sommigen nemen zelfs de tijd om het hele spektakel te filmen.

Applaus!

En dan, eindelijk, is het 21.30 uur en komt Team 86 het terrein op. Het lawaai is oorverdovend. Burgemeester Hans Slagboom is ‘beretrots’.

“Wat een fantastisch mooie dag. Wat fijn dat wij hier allemaal zijn om deze kanjers te steunen. Wij kunnen gezellig een drankje doen en wat praten, maar deze mensen wandelen, fietsen en rennen voor goede doelen. Geef ze een applaus!” En applaus krijgt het team natuurlijk. Er zijn even twee officiële momenten. Het ene moment is als een cheque van € 5.000,00 wordt uitgereikt vanuit Roparun aan de Stichting Lotgenoten. Het andere moment is als de cheque wordt onthuld met daarop het bedrag dat Het Halve Zolenlijntje heeft opgehaald.

De spanning wordt opgebouwd door burgemeester Hans Slagboom als hij, bijna cijfertje voor cijfertje, het resultaat bekendmaakt. Het is een gigantisch bedrag, namelijk € 49.705,69.

“Wat een mooi bedrag. Wij zijn onwijs trots”, is de eerste reactie van Team 86.

Even hebben de teamleden wat tijd om bij te praten met familie, vrienden en bekenden. Op het parkeerterrein staat de bus dan al bijna weer klaar om te vertrekken. Een deelnemer krijgt nog een massage voordat hij weer vertrekt. De chauffeurs van een kleiner busje verzamelen zich. “Het is allemaal goed gegaan tot nu toe, maar het was wel erg warm.”