‘Pak uw stoeltje! En kom genieten op ons Dorpsplein.’ Dat was de oproep in het Dorpskrantje Klein-Dongen-Vaart. Een concert in de vorm van een intieme ‘sit-in’, waarbij de muziek dwars door het dorpshart klonk. Alles bleef ongedwongen en dorps. Bezoekers namen hun eigen klapstoeltje en favoriete drankje mee en zochten een mooi plekje uit. De toegang was uiteraard volledig gratis, want de sfeer van samen zijn is tenslotte onbetaalbaar.

De oproep luidde: ‘Kom langs, schuif aan en geniet samen met uw buren en vrienden van een avond die de Vaart laat bruisen.’ En bruisen deed de Vaart die avond zeker.

door Lia van Gool

Sfeervol lampje

Een groot aantal mensen had gehoor gegeven aan de oproep. Vanuit Dongen onderweg naar het Dorpsplein zagen wij al veel mensen lopen: met een stoeltje onder hun arm, met onder meer statafels, drinken en koelboxen. Tegen acht uur was het al lekker druk op het plein. Hele gezinnen waren gekomen om een avondje te genieten van mooie muziek. De sfeer zat er meteen al goed in. Ook een aantal mensen uit Dongen had de weg naar het Dorpsplein weten te vinden.

De muzikanten waren nog even bezig met een soundcheck en toen kon het feest beginnen. Eén Dongense bezoeker vond het leuk om bij het concert te zijn. “Het is gezellig en ik ken Kars goed.” De andere bezoekers uit Dongen waren er omdat hun kinderen dat gevraagd hadden. Jong en oud had een plaatsje gevonden op eigen stoeltjes. Een hond, die door zijn baas was meegenomen, vond een mooi plekje op één van de vaste bankjes op het plein. Op één van de tafels stond zelfs een sfeervol lampje.

De kinderen die erbij waren, vonden de muziek wel prima. Zij vermaakten zich met spelen op het schoolplein en renden wat rond.

Boudewijn de Groot

De muzikanten die optraden, Lucien Snoeren en Kars van Nus, lieten beiden nummers horen in hun eigen stijl. ‘Twee rasmuzikanten die elk op hun eigen manier de snaar raken’, volgens het Dorpskrantje. Lucien Snoeren bracht de muziek tot leven met zijn fabelachtige ‘fingerpicking’-techniek. Het was een feest van herkenning voor degenen die Lucien nog kenden van de tijd dat hij bij Take Five speelde.

Kars van Nus bracht, met zijn doorleefde stem, heel andere muziek: een mix van soulvolle blues, Americana en tijdloze klassiekers. Lucien Snoeren opende de avond. Hij vond dat ‘optreden in een band veel gemakkelijker is dan alleen spelen, omdat het dan niet zo opvalt als je er een keer naast zit’. Lucien Snoeren bracht een wisselend repertoire, met onder meer nummers van David Bowie, John Lennon en Boudewijn de Groot. Het nummer ‘Testament’ van Boudewijn de Groot bracht hij in een speciale eigen bewerking.

Rauwere klanken

Kars van Nus nam de plaats op het podium over van Lucien Snoeren. Een groter verschil in muziek kan er bijna niet zijn: de bijna lieve klanken die Lucien liet horen tegenover de rauwere klanken van Kars. Kars van Nus begon met een aantal covers. ‘Ik val voor alle vrouwen’, klonk het. “Dit is eigenlijk iets wat ik normaal niet doe, dus ik ga verder met een ander nummer.” Dat andere nummer was er eentje dat Kars van Nus normaal wel speelde.

De muziek sprong van het podium en vloog door de kille lentelucht van de Vaart. Na deze eerste optredens moesten wij jammer genoeg het Dorpsplein verlaten. Het was een bijzondere en succesvolle avond daar op het Dorpsplein in de Vaart, met mooie muziek van plaatselijke muzikanten, veel publiek en gelukkig mooi weer. Want als het had geregend, was het feest niet doorgegaan. Het bleef nog lang gezellig in het hart van de Vaart.