Buiten hangen de prachtige oude vlaggen te wapperen in de wind. Orgelklanken klinken vanuit de Jozefkapel. “Wat mooi dat deze traditie voorgezet wordt”, zegt een zuster die onderweg is naar de Kapel. De Oogstdankviering is een traditie aan het eind van de zomer. Een traditie waarbij allerlei gaven van de jaarlijkse oogst voor het altaar in de Kapel worden gerangschikt. Er is van alles. Prachtige zonnebloemen geven een extra bijzonder tintje aan deze mooie dag.

door Lia van Gool

Traditie

Rond kwart over tien loopt de Kapel langzaam vol. Het Laurentiuskoor, onder leiding van Frans Bullens, is nog bezig met de generale repetitie. Even later komt voorganger Lars Peetam binnen, begeleid door het tromgeroffel van twee tamboers. Een traditie die ok bij de Oogstdankviering hoort. “De Oogstdankviering, met dit jaar als thema ‘Zorgen en Delen’, is een traditie aan het einde van de zomer, als dank voor alle goede gaven die zijn geoogst”, zo begint de viering. Namens de Werkgroep Oogstdankviering krijgt Jos Dankers het woord. “Het is weer voorbij, die mooie zomer…De oogst is binnen. Het resultaat van die oogst ligt hier.” De Oogstdankviering wordt voor de zesenveertigste keer gehouden. In de jaren tachtig startte de traditie bij de Hubertuskerk in Dongen Vaart. Die traditie werd later voortgezet in de Laurentiuskerk en nu in de Jozefkapel. Bij de viering was een aantal leden van ZLTO Dongen-Loon op Zand aanwezig.

Dankbaarheid

Tijdens zijn verkondiging ging Lars Peetam in op de allerlaatste dag van de zomer, de grillige natuur waardoor de opbrengst van de oogst elk jaar anders is, de waardering voor boeren en tuinders en het feit dat dankbaarheid in onze natuur zit. Dankbaarheid was dan ook het thema van de verkondiging. De voorganger vertelde dat het woord voor ‘dank je wel’ in het Grieks 's' efcharistó'. “Daar komt het woord ‘eucharistie’ vandaan. Eucharistie staat voor een viering die bol staat van dankzegging.”

Verder benadrukte Lars Peetam het belang van zorgen voor elkaar, delen wat je hebt. “Dit is een teken van Gods goedheid.” Tijdens de viering dachten de jonge misdienaartjes op het altaar dachten zichtbaar even na over de volgorde van alles wat zij moesten doen. Gelukkig kwam het goed! Mooi was vervolgens het moment voor de vredeswens: ‘Wenst elkaar de vrede’. Altijd bijzonder om mensen die toevallig een uurtje naast je zitten, de vrede te wensen.

Meedoen met dit initiatief

In het moment van stilte voor de zegening van de gaven hoorde je het water van het fonteintje tussen de gaven op het altaar stromen. De voorganger zegende de gaven met wijwater, voordat deze weggebracht worden. Daarna werden de gaven symbolisch aangeboden aan Harrie Broeders van de Werkgroep Arm in Arm en volgde applaus. Later vertelt Harrie Broeders dat ook de gemeenteleden van PKN Dongen-Rijen en de Gereformeerde Kerk ’s Gravenmoer gevraagd hebben om met dit mooie jaarlijkse initiatief van de Katholieke kerk mee te mogen doen. "Ook zij hebben jaarlijks een dankdienst voor het gewas en dit is een mooie gelegenheid om het diaconale gedachtengoed handen en voeten te geven". Alle gaven van deze kerken worden maandagochtend 21 september om acht uur samengevoegd, in tassen gedaan en op maandag 21 september rondgebracht: ‘Zorgen en Delen’.”

Misdienaar

Aan het eind van de viering is er een aandoenlijk moment, als Lars Peetam misdienaar Adriaan naar voren roept. Het jongetje komt achter het altaar staan en houdt een envelop van de Kinderpostzegels omhoog. Adriaan vraagt hiermee of de aanwezigen na de viering Kinderpostzegels willen kopen. Na dit moment volgt de zegen en de uitnodiging voor het drinken van een kopje koffie met wat lekkers. De voorganger verlaat de kerk, wederom begeleid door het getrommel van de tamboers. Het koor zingt, traditiegetrouw, het lied ‘Kruis en Ploeg’. De tekst ‘Vader, in Uw hand leggen wij de toekomst van de boerenstand’ is momenteel wel heel toepasselijk.

Maandagochtend laat Harrie Broeders van ‘Arm in Arm’ nog weten, dat er op veertig adressen goede gevulde tassen zijn bezorgd, in Dongen, Klein Dongen Vaart en ’s Gravenmoer. Wat een mooi gebaar!