Zaterdagmorgen rond tien uur is het nog stil op de fietsbrug. Vanaf de brug is de noodopvang voor asielzoekers goed te zien. Dit is de route die de bewoners van de opvang straks ook gaan lopen. De witte tenten staan te stralen in de prachtige ochtendzon. Op deze dag kan iedereen die dat wil een kijkje gaan nemen bij de noodopvang aan de Nestel. Lopend op de brug en kijkend naar beneden, lijkt het niet zo druk te worden. Schijn bedriegt.

door Lia van Gool

Welkom

Snoeren met lampjes hangen aan de hekken rondom het terrein. Een aantal fietsers zoekt een plaatsje tegen een van de hekken. Bezoekers moeten zich melden bij een gebouwtje waar twee bewakers zitten. De namen van de bezoekers worden gecontroleerd op een lijst. Als je naam op de lijst staat, mag je naar binnen. Een ambtenaar van de gemeente staat bij de tent die vanaf volgende week dienst gaat doen als ruimte om te eten. Zij heet iedereen welkom en vertelt dat er koffie klaar staat met iets lekkers. In de tent zoekt een aantal mensen een plekje. Het is nog niet zo druk, maar in de loop van de ochtend zullen ongeveer vierhonderd mensen (het aantal dat zich aangemeld heeft) door de poort komen.

Veilige plek

Een vrouw die hier elke dag langs fietst, wilde weten hoe de opvang eruitziet. Zij hoopt dat het een veilige plek wordt voor de bewoners, omdat het een combinatie wordt van alleenstaande mannen en vrouwen/gezinnen met kinderen. Haar man denkt dat het wel goed zal komen. “Het is goed om de deuren hier open te zetten”, zegt een andere bezoekster. “Dat haalt de angst weg.” Een vader is hier met zijn drie kinderen. “Ik vind het goed om te zien waar de mensen komen wonen. Aan de kinderen wil ik dit beeld meegeven, zodat zij weten wat er gebeurt. Wij gaan zo kijken in de woonverblijven.” Zijn dochter vindt dat alles wat zij tot nu toe heeft gezien, er maar saai uitziet.

Impact

“Het is heel wat als je elke keer moet verhuizen”, vindt een andere bezoeker. “Het is slecht dat dit zo gaat.” Iemand anders komt kijken omdat zij nieuwsgierig is. “Ik wil zien hoe mensen straks wonen. Er is veel over gepraat. En het heeft ook impact hier.” Een echtpaar zegt: “Wij wonen hier vlakbij, in de Wilhelminastraat. Wij zijn hier om te kijken hoe het eruitziet. Als je niet komt, dan weet je het niet. Ik zou ook geholpen willen worden als het nodig is. En ik geloof niet in overlast.”

Kruimeltjes

Omdat zij dichtbij woont, is een dame met haar moeder hier naartoe gekomen. “Ik heb meer belangstelling, omdat ik in de buurt woon. Ik kom kijken hoe het hier is geworden. Ik hoop wel dat het niet misbruikt wordt, het ziet er nu allemaal netjes bewoonbaar uit.” De hond die met zijn baasjes hier naartoe is gekomen ligt er prima bij. Hij geniet van alle kruimeltjes die op de grond liggen. Zijn baasjes willen graag weten hoe de opvang eruitziet. Zij zijn blij dat ze even gekomen zijn.

Recreatieruimte

Tijd om een kijkje te gaan nemen in de recreatieruimte en de woonunits. De grote recreatieruimte is nog bijna helemaal leeg. De sfeer is bijna beklemmend, vindt ook een andere bezoeker. De leegte wordt later verklaard. Op het moment dat duidelijk is welke bewoners er komen, wordt de recreatieruimte verder ingericht. Dit is afhankelijk van de samenstelling van de groep die naar Dongen komt. Dan verandert natuurlijk ook de sfeer in de ruimte.

Stamppot

Overal op het terrein staan bordjes met nummers en pijlen naar de woonunits. En er staat een kaart met een ‘floorplan’. De doucheruimtes en de toiletruimtes zien er sober maar netjes uit. Sommige bezoekers zijn blij dat zij hier niet hoeven te wonen, ze vinden de beschikbare ruimte wel erg klein. In elke woonunit staan twee stapelbedden, de unit biedt plaats aan vier personen. Ook staan er een paar kasten en een tafeltje met stoelen. “Krijgen ze hier ook stamppot?”, vraagt iemand zich af. Dat is een vraag die alleen Sven Montens kan beantwoorden.

Vragen van bezoekers

Terug in de tent waar koffie te krijgen is, houdt wethouder Kees de Jong een praatje. Hij gaat in op de manier waarop deze opvang tot stand is gekomen. “De opvang kan bijna in gebruik genomen worden. De betrokkenheid van de gemeenschap is goed.” Ook vertegenwoordigers van het Rode Kruis en van het bedrijf dat de tenten en units heeft neergezet, zijn aanwezig en houden een praatje. Alle sprekers zijn beschikbaar om vragen van bezoekers te beantwoorden.

Zeven dagen per week

De opvang is er in drie weken tijd neergezet. Er staan twee tenten van dertig bij twintig meter, voor catering en recreatie. Er zijn 38 woningen en twee sanitairblokken. Ook zijn er kantoren, EHBO, security en twee speelpleinen voor kinderen. Het hekwerk is afgezet met vriendelijk doek en de kleine lampjes zorgen voor meer sfeer. De locatiecoördinator van het Rode Kruis is zeven dagen per week aanwezig, samen met een aantal vrijwilligers om alle vragen van de bewoners te beantwoorden.

Drukker

Dan is het tijd om naar huis te gaan. In de omgeving van de opvang en op de fietsbrug is het aanmerkelijk drukker dan om tien uur vanochtend.