Trudy en Willem zijn vrijwilligers bij Wens Ambulance Brabant. Willem is oud-politieman, Trudy werkt nog als wijkverpleegkundige. De vrijwilligers van Wens Ambulance Brabant vervullen de (laatste) wensen van mensen die niet meer beter worden of van zittend vervoer gebruik kunnen maken

door Lia van Gool

Trudy werd, indirect, via Willem betrokken bij Wens Ambulance Brabant. Haar pensioen kwam dichterbij en zij wilde in eerste instantie vrijwilliger worden in een hospice op basis van eerdere werkzaamheden. Hoewel Wens Ambulance Brabant op dat moment geen nieuwe vrijwilligers nodig had, schreef Trudy toch een brief, met Willem als referentie. Het resultaat: Trudy werd vrijwilliger. Zij is nu verpleegkundig begeleider.

Waarnemen

De vrijwilligers van Wens Ambulance Brabant kunnen zich inschrijven, als een oproep binnenkomt van een wensvrager. Het is de bedoeling dat zij, minimaal, acht wensreizen per jaar maken. Dat is ook wel belangrijk, vind Willem om je vaardigheden op peil te houden. De vrijwilligers van Wens Ambulance Brabant zitten met z’n tweeën op de Ambulance. Een chauffeur en een verpleegkundige en soms gaat er een verpleegkundige van de wensvrager mee. Het is ook gebeurd dat een specialist van het ziekenhuis mee ging als vrijwilliger. Naast de wensvrager, kunnen twee mensen van de familie meerijden. Gaan er meer mensen mee, dan kunnen zij in hun eigen auto achter de ambulance aan rijden.

Wensvijver

Wens Ambulance Brabant is begonnen in Oost-Brabant. Het initiatief is genomen door twee oud Ambulanceverpleegkundigen. Zij liepen er tegenaan dat er in sommige situaties vragen lagen voor ambulancevervoer, waar niet in werd voorzien door de zorgverzekering. “Veel mensen kennen ons niet”, zegt Willem, die het tijd vindt dat daar verandering in komt. Dit jaar staat Wens Ambulance Brabant weer bij de wensvijver van Avri tijdens de kerstmarkt en daar zijn de vrijwilligers blij mee. “Het is daar zo bijzonder”, zegt Willem. “Een paar vrouwen spraken mij vorige keer aan, met de opmerking ‘fijn dat jullie er zijn’. Zij vertelden dat hun vader met de wensambulance naar Francorchamps was geweest. Dat kon ik me, vier jaar later, nog herinneren. Je vergeet de mensen nooit meer. Het is dan bijzonder dat mensen dat weer uitspreken.”

Divers

De ogen van Trudy en Willem stralen als zij vertellen over alle mooie dingen die zij meemaakten. “In acht jaar heb ik allemaal mooie wensreizen gemaakt “, zegt Willem. “Ik kijk er met een goed gevoel op terug.” Ook Trudy heeft in de anderhalf jaar bij Wens Ambulance Brabant genoten. “Ik heb wel veel ervaring door mijn werk in de gezondheidszorg, maar dit is toch anders.” Trudy vindt het fijne aan het werk bij de Wensambulance Brabant, dat het zo divers is. “De eerste keer ging ik mee naar zee, daarna een uitvaart, naar een trouwerij en de Beekse Bergen. Een keer was een rondrit door Den Hout. De wensvrager was bijna onze gids. Het gaat niet om grote dingen, het is fijn om mensen te zien genieten. En daar ligt de essentie, vindt ook Willem. “Je kent de mensen niet die een wensvraag hebben, maar binnen vijf minuten zit je middenin het intieme leven van de mensen en word je deelgenoot van hun wensen/verlangens.” Willem kan hetgeen hij meemaakt tijdens de ritten goed van zich afzetten. “Ik heb 41 jaar bij de politie gewerkt.” Ook Trudy kan het van zich afzetten. “Je bent wel betrokken en je laat soms een traan, Maar je kunt niet meegaan met het verdriet van de familie.”

‘Gouden randje’

Willem herinnert zich die keer dat hij met een vrouw uit Eindhoven ging, naar Vrouwenpolder. De vrouw zat in een strandrolstoel, met haar voeten in de zee. Zij wilde niet terug naar huis. Wij zijn heel lang daar gebleven. Het was een ‘tien met een gouden randje’. Het is fijn dat zoiets geregeld kan worden.” Een ander verhaal is dat van Trudy. “Ik ging mee met een jonge man die voetbaltrainer was. Zijn zoontje moest een wedstrijd spelen. Het team van de zoon kon kampioen worden. De zoon van de man scoorde tijdens de wedstrijd ze werden kampioen. De teamleden van het zoontje, jongens van een jaar of tien, zeiden de man allemaal gedag na de wedstrijd en bedankten hem wat hij voor hen

had betekend.

Hoogtepunt

Een van de hoogtepunten, als je dat zo kunt noemen, is ongetwijfeld de wensreis die Willem maakte met Pim Tuijtelaars. “Het was een geweldige rit, met negentien motoren rondom de ambulance. Het jaar daarop waren wij het goede doel tijdens de “Bokse Bikersz Day.” Willem heeft nog steeds contact met Irma, de vrouw van Pim. Zij kijkt nog steeds terug op een mooie dag. Op die dag gingen Willem en Jan van Kempen naar Pim om hem op te halen. Pim vroeg of er muziek gedraaid kon worden. “Jan had zijn gitaar meegenomen en speelde, toen wij Zeeland binnenreden, het liedje van Blof, ‘Zoutelande’. Dat was een kippenvel-moment. Heel mooi.” Tijdens een presentatie bij de Bokse Bikersz dit jaar waar Jan, Willem en Trudy waren, heeft Jan dat lied nog een keer gespeeld. De tranen vloeiden rijkelijk die avond.

Lachen

Een ander moment om nooit te vergeten is een rit die Willem had, na een rit die tot vier uur zou duren. Hij werd gebeld dat er nog één rit kwam na vier uur. “De vrouw wilde op tijd bij het graf van haar man zijn die dag. Zelf kreeg zij euthanasie ’s avonds om zeven uur. Mooi dat die wens nog gerealiseerd is. Waar Willem wel een beetje om moest lachen achteraf, was een andere rit die hij maakte met iemand die een urn bij zich had. “Ik dacht dat het ging om de as van haar man. Toen die dame de as uitstrooide zei ze ‘Fikkie, je was een fijne hond’. Dan weet je even niet wat er gebeurt.”

Dankbaar

Mensen die gebruik willen maken van Wens Ambulance Brabant hoeven niet per se terminaal te zijn, bedlegerig mag ook. Een vereiste is wel dat mensen alleen liggend vervoerd kunnen en mogen worden. Aanvragen voor reizen kunnen via de site of telefonisch. De coördinatoren van Wens Ambulance Brabant zijn 24 uur per dag bereikbaar. In principe kan een reis binnen 24 uur geregeld worden, mits er twee vrijwilligers en een ambulance beschikbaar zijn. Wens Ambulance Brabant heeft de beschikking over vijf ambulances en honderdvijftig vrijwilligers. Het komt ook voor dat er in een van de andere provincies wordt bijgesprongen. Er werken negentig verpleegkundigen voor Wens Ambulance Brabant en zestig chauffeurs. Soms combineren de vrijwilligers beide functies. Er zijn ongeveer 750 wensreizen per jaar. Willem en Trudy vinden het werk heel dankbaar. Zij vinden het fijn om dit werk te mogen doen en het past goed bij hen.

Voorzichtig

De vrijwilligers hebben verschillende achtergronden. Het zijn niet alleen mensen die met pensioen zijn. Als er een oproep binnenkomt, kun je zelf bepalen of je tijd hebt.” Het gebeurt nooit dat er niemand beschikbaar is om een rit te doen. “Als het echt nodig is, is er altijd wel iemand.” Degenen die een rit aanvragen, worden wensvragers genoemd. Met die wensvragers moet je, tijdens een rit, voorzichtig omgaan. Willem, vertelt “Ik heb zelf wel eens op een brancard in de ambulance gelegen om te ervaren hoe dat is. Ik heb gemerkt dat ik daarna meer rekening ben gaan houden met het rijden, goed kijken naar drempels en dat soort dingen onderweg”. Een wensvrager kan op de brancard in de ambulance naar buiten kijken tijdens het rijden, mensen kunnen niet naar binnen kijken, zodat de privacy gewaarborgd is.”

Naamsbekendheid

Wens Ambulance Brabant is afhankelijk van sponsoren en donaties. Een bijzondere vorm van sponsoring is die van de Avans Hogeschool met de ‘battle of the dj’s‘. De vier avonden hebben in afgelopen jaren geweldig mooie geldbedragen opgebracht voor Wens Ambulance Brabant. Maar het gaat niet alleen om grote bedragen. Soms worden ook statiegeldflessen opgehaald, poppetjes gebreid of vogelhuisjes gemaakt. Wens Ambulance Brabant is blij met alle donaties die zij krijgen.

Naast het verzorgen van wensritten, verzorgen Trudy en Willem ook een stukje PR. Wij promoten naamsbekendheid. Dat hoort erbij. Wij houden lezingen op verschillende plaatsen, zoals op scholen.”

Voor meer informatie en aanvragen van een wensreis: www.stichtingwensambulancebrabant.nl.