Liesbeth en Wouter de Zwart wonen in de voormalige Hubertuskerk in Klein-Dongen-Vaart. Ongeveer zes jaar geleden kochten zij de kerk, die onttrokken was aan de erediensten. Het voormalige kerkgebouw is omgetoverd tot een groot woonhuis met een warme sfeer. De biechtstoel is intact gebleven, en ook op andere plekken is de oorspronkelijke functie van het gebouw nog goed zichtbaar. De prachtige glas-in-loodramen zorgen voor een mooie lichtinval op deze herfstochtend.

Door Lia van Gool

Kaarsje

De grote voordeur nodigt uit om naar binnen te gaan. Rechts van die deur is het Mariakapelletje, dat de huidige bewoners speciaal voor belangstellenden open hebben gelaten. Het is een plek om even stil te zijn en een kaarsje aan te steken. In het gastenboek dat in de kapel heeft gelegen staan soms ontroerende berichten, vertellen Wouter en Liesbeth later. Als Liesbeth de deur opendoet, komt de warme sfeer van het huis naar je toe. Bijzonder. Enige jaren geleden kwam ik voor het eerst in de kerk, op de dag dat de laatste hand werd gelegd aan de keuken. In alle jaren daarna is de kerk steeds meer veranderd in een echt huis.

Mond-tot-mondreclame

Bij een kopje koffie (met beschuit met muisjes, want Liesbeth en Wouter zijn pas oma en opa geworden van een prachtige kleindochter) begint Liesbeth haar verhaal. Zij laat een boek zien, waarin mensen die een rondleiding door hun huis hebben gemaakt, iets hebben geschreven. ”Wij maken geen reclame voor de rondleidingen, de mensen komen via mond-tot-mondreclame.” En dat is niet de enige activiteit. Ieder jaar is er, voor de kerk bij de Mariakapel, een meiviering. Het initiatief hiervoor kwam van Kees en Marian van der Made. Kees was voorzitter van het parochiebestuur toen Liesbeth en Wouter de kerk kochten. In de loop der jaren zijn de twee echtparen bevriend geraakt. Helaas zijn Marian en Kees overleden.

Open dag

Toen de Hubertuskerk honderdvijftig jaar bestond, was er een open dag in de kerk. ”In de middag was er een lunch en ’s avonds een diner, verzorgd door plaatselijke ondernemers. Het was een drukbezochte dag.” Drukbezocht was ook het toneelstuk ‘Hotel Hubertus’ door Tintelbelle. ”De voorstellingen waren gedurende het hele weekeinde. Wij kenden ons eigen huis niet meer terug.” De ruimte leent zich uitstekend voor voorstellingen en tentoonstellingen. Die activiteiten worden dan ook regelmatig gehouden (totdat Corona roet in het eten gooide). ”Theaterschool Tintelbelle wil in 2024, ter gelegenheid van hun tienjarig bestaan, de musical Sister Act hier opvoeren.”

Bijzonder

Het wonen in een bijzonder huis zorgt ook voor bijzondere contacten. De verbouwde Hubertuskerk is regelmatig terug te vinden in reportages van diverse tijdschriften, zoals Herenhuis, met een fotoserie, de Dongense Glossy en het evangelische blad Eva. Ook was het huis te zien in het televisieprogramma Binnenste Buiten. En Liesbeth en Wouter kwamen via de zoons van Meester Jansen (jarenlang onderwijzer in Dongen-Vaart), in contact met Karel Willemen, de zoon van glazenier Jan Willemen. ”Karel had een schilderij van St. Hubertus. Hij vroeg of wij dat wilden hebben. Dit schilderij hangt nu hier. Karel is hoofdontwerper bij De Efteling.”

Rondleidingen

En een bijzonder huis zorgt ervoor dat mensen graag een kijkje willen nemen. ”Wij krijgen nog steeds vragen voor rondleidingen. Wij maken daarvoor standaardafspraken en ontvangen bezoekers met koffie, thee en appeltaart. Daar vragen we wel een bescheiden bedrag voor.”

Torenklok

Wouter en Liesbeth zorgden er ook voor dat de torenklok weer de juiste tijd aangaf. Zij hebben een levenslang contract met het Bisdom kunnen afsluiten, om de kerkklokken te kunnen luiden als er iemand in het dorp is overleden. Wouter heeft samen met Peter Dankers een systeem aangelegd dat het gemakkelijk maakt om de klokken te kunnen luiden. ”Ik weet nog dat Peter, toen wij ermee klaar waren, zei dat hij niet hoopte dat de kerkklokken voor een van ons zouden moeten luiden. Helaas was dat wel zo.” Peter was op vakantie in het buitenland toen hij overleed. Die avond luidde Wouter de klokken voor Peter en zag twee broers op het kerkplein staan luisteren. Die klokken klonken ook op de dag dat Peter terugkwam naar Dongen-Vaart. ”Als laatste eerbetoon hebben wij de klokken drie kwartier lang laten klinken.”

Favoriet

Het hele interieur van het huis is bijzonder. Blikvanger is wel het raam uit het Evertsenkerkje uit 1750. Achter het raam een foto gemaakt door Jan Stads. Met de speciale verlichting is dit raam wel een eyecatcher. Toch is dat hoekje niet de meest favoriete plek van Liesbeth en Wouter. ”Wij zitten graag aan de grote tafel. En bij het raam.” Als zij naar buiten kijken, hebben zij uitzicht op een grote tuin. In die tuin zitten nu weer eekhoorns. ”Er waren drie eekhoorns doodgereden. Vorige week zagen wij ineens weer eekhoorns in de tuin. Ook hebben ze een egel in de tuin. ”Wij waren bij vrienden aan het kaarten en die hadden een egel in de woonkamer. Wij hebben die egel meegenomen en bij ons in de tuin gezet.” De uilenvereniging heeft een kast staan in de tuin achter de Hubertuskerk. Helaas zitten daar vaak alleen kauwen in. Verder is de tuin een verzamelplaats van allerlei vogels, zoals koolmeesjes en pimpelmeesjes, spechten, boomklevers, uilen en roofvogels. ”Soms zit er een buizerd in de tuin. Wij gaan mee in de ’circle of life’.” Liesbeth en Wouter hebben zelf twee varkens en zes kippen.

Offerblok

Wouter is voorzitter van de Dorpsraad Klein-Dongen-Vaart. Hij schrijft elke maand een voorwoord in het krantje dat uitgebracht wordt. Dat deed hij ook toen het offerblok dat in de Mariakapel staat, opengebroken was. ”Het blok is vervangen door een metalen blok en staat nu helemaal verankerd, dat kan niet meer weggehaald of opengebroken worden.”

Kleding

Naast het voorzitterschap van de Dorpsraad werkt Wouter fulltime bij de gemeente Oosterhout. Was hij eerder nog in beeld als wethouder voor het CDA, nu is hij niet meer politiek actief. Liesbeth werkt twee dagen als praktijkondersteuner en gaat in april met pensioen. Daarvoor werkte zij in de verpleging. Liesbeth volgde de modevakschool en heeft een tijdje een eigen winkel gehad. Nu maakt zij nog steeds kleding, meestal voor haarzelf.

Bier

Als hobby zijn de kerkbewoners begonnen met bier brouwen, ’Huubkes bier’, in de varianten triple, dubbel, spelt, stout en quadrupel. De etiketten zijn gemaakt door een nicht van Liesbeth en tonen de kerktoren en het hert met lichtend kruis in zijn gewei. Het bier is niet te koop. Ze geven soms wel eens wat flesjes weg.