Amsterdammer Freek en de Dongense Corry kwamen elkaar tegen toen Freek ‘in de kost’ zat in Dongen. Hij werkte toen bij de gasfabriek in Dongen. Dat was in 1962. Freek kwam ’s morgens in Dongen en ’s avonds hadden ze al verkering. De vonk sloeg over toen Freek en Corry elkaar in de ogen keken in de kroeg van Rien en Anneke van Wanrooij. Freek wilde voetbal lijken, Corry was daar bij haar vriendin Cor van Wanrooij aan het helpen achter de bar.

Door Lia van Gool

Gezellige middag

Zo begint het verhaal van Corry (83) en Freek (86) Trim-Raasen. Op 24 oktober waren zij zestig jaar getrouwd. Wethouder René Jansen ging bij het paar op bezoek om hen te feliciteren. Het werd een gezellige middag met veel verhalen en veel humor.

Poelier

Corry was één van de dertien kinderen van Jan Raasen en Fien Vermeulen uit de Torenstraat. Jan werkte in de bouw bij Schoenfabriek Vermeulen. Daarnaast was hij een niet-geregistreerde poelier. In die tijd had hij een receptenboekje uitgebracht. Dat receptenboekje komt tijdens het bezoek van de wethouder op tafel. Prachtig om die oude recepten nog eens na te kunnen lezen! Freek komt uit een gezin van vier kinderen. Hij is de zoon van Gerrit en Gerritje Trim-Schaap. Gerrit was een handelaar in Amsterdam.

Huwelijksreis

Freek en Corry waren binnen een half jaar verloofd en binnen een jaar getrouwd. Zij gingen op huwelijksreis naar Luxemburg, dat was voor die tijd een hele trip. Na de reis zijn ze in Amsterdam gaan wonen, op een zolderkamer bij de ouders van Freek. Daar kregen zij hun eerste twee kinderen, Stephan (1964) en Peter (1967). Medio 1969 verhuisde het paar naar Dongen, omdat Corry heimwee kreeg. Zij zijn in de Polarisstraat gaan wonen. Daar werden zoon Robert (1970) en dochter Annemieke (1975) geboren. Later woonde het paar in de Tramstraat (tegenover Rina Oerlemans). Nu wonen Freek en Corry ook in de Tramstraat, in het appartementencomplex ‘tegenover Van Holst’.

Koekje

Freek bleef in de buitendienst bij een bedrijf in Amsterdam werken, bij een aluminium ramen en deuren fabrikant. Na zijn pensioen bezorgde hij, tot zijn 82ste (!) post voor Selectmail. Corry was altijd huisvrouw, maar werkte tijdens bruiloften en partijen bij Aurora. Soms hielp Corry haar broer bij Café ’t Heuveltje. Ook deed zij nog negen jaar vrijwilligerswerk bij De Volckaert. Zij vertelt daarover: “Ik hielp mee bij de activiteiten. Toen er geen koekje bij de koffie meer werd geserveerd, nam ik die zelf mee.”

Plaquette

Wethouder René Jansen kent Freek en Corry al geruime tijd. Zij leerden elkaar kennen toen bleek dat de broer van Corry, die tijdens de oorlog als vermist was opgegeven, niet op de plaquette was vermeld die in de Bevrijdingskapel hangt. “Mijn moeder is lang bezig geweest om mijn broer te zoeken, maar hij is nooit gevonden.” Toen Freek and Corry jaren later op vakantie waren in Amerika, bleek Corry’s broer wel bij the Mormonen te zijn geregistreerd. Hij zou misschien onder een andere naam in Amerika leven, maar dat verhaal bleek niet waar te zijn.

PSV-fan

Als Amsterdammer heeft Freek het goed naar zijn zin in Dongen. Hij vond het een mooi moment om te verhuizen, in 1969, vertelt hij. “Peter en Stephan konden al goed vloeken in het Amsterdams. Toen was het tijd om weg te gaan.” Vandaag is Freek zijn dag helemaal goed. “We hebben mooie bloemen gekregen van de gemeente. En 020 heeft verloren!” Freek is een fervent PSV-fan. Dat ontlokt zijn zoon Peter de opmerking dat zijn vader op zijn 86ste nog steeds geen verstand heeft van voetbal!

Commune

De ene grap na de andere gaat over tafel. Zo vertelt Freek met een grote lach het verhaal over een huis in Amsterdam waar hij zou kunnen gaan wonen. “Mijn baas wilde een goed woordje doen. Helaas ging het niet door, het bleek voor een commune te zijn en stond midden tussen de junkies.”

Peter Gillis

Freek and Corry gingen graag op vakantie. Zo waren zij zeven keer in Amerika, met familie. “Wij bleven dan een maand of drie-vier weg, met een camper. Reden vanaf Seattle door the Rocky Mountains naar Los Angeles. “Peter heeft ons toen vijfentwintig gulden meegegeven om te gokken,” lacht Freek. “Ik heb één fiche gekocht en weg was dat geld. Ik dacht nog: hoe is dat nu mogelijk. Dat waren mooie tijden.” Ze zijn altijd kampeerders geweest, vertellen ze. Toen ze niet meer in een tent konden slapen, door gezondheidsproblemen van hun dochter Annemieke, kochten zij een caravan waarmee zij gingen toeren. Later hadden zij een stacaravan op één van de parken van Peter Gillis. “Ik heb nog zaken met hem gedaan, voor het bedrijf waar ik toen werkte.”

Bijzonder

Uit al het optimisme en alle humor zou je op het eerste ogenblik niet denken dat Corry and Freek immens verdriet hebben meegemaakt in de zestig jaar van hun huwelijk. Dochter Annemieke overleed op zevenjarige leeftijd in 1982, zoon Robert in 2018. Peter reageert daarop: “Het is knap dat ze bij elkaar zijn gebleven, ondanks het feit dat zij twee kinderen verloren hebben. Vaak gaan huwelijken daarop stuk, maar ons pa en ma zijn bij elkaar gebleven. Dat is bijzonder.”

Vals spelen

De verhalen gaan door. Corry vertelt dat zij wel samen met Freek boodschappen gaat doen, maar dat Freek dan buiten blijft staan. Verder doen zij veel dingen samen, zoals jokeren. ”Hij verliest altijd,” zegt Corry, wijzend naar Freek. ”En hij speelt vals, ook al gaat het maar om veertig cent.” Dat opa vals speelt, wordt bevestigd door kleindochter Melanie en kleinzoon Sam. Gelukkig kan opa er hartelijk om lachen.

’Trim-weekend’

Dat de familie Trim al dertig jaar een ’Trim-weekend’ houdt, mag ook niet onvermeld blijven. ”Iedereen gaat dan mee en het is altijd gezellig!”

Op het moment dat René Jansen er is, is het appartement van Corry en Freek nog niet versierd. ”Dat komt nog.” Dinsdag 24 oktober zijn ze met de hele familie gaan eten bij de Griek. Komende zaterdag is er een groot feest. Dat wordt gevierd bij Peter.

Honderd jaar

Terug thuis blijven de verhalen van die middag door het hoofd spoken. Wat een prachtige verhalen, wat een humor, wat een prachtig paar. Maar ook: wat een verdriet. Tot slot nog een humoristische opmerking van Corry: ”De specialist heeft gezegd dat ik honderd jaar word. Dus ik kan ons zeventigjarig huwelijk nog halen!” Als zij honderd jaar wordt, mag ze gaan ballonvaren. Beloofd is beloofd.