Op 4 januari vierden Ad en Nel Bakx-van Leijsen hun zestigjarig huwelijk. Het burgerlijk huwelijk werd zestig jaar geleden gesloten op 10 oktober. Op die dag overleed de moeder van Nel. Daarom werd het kerkelijk huwelijk op 4 januari voltrokken, de datum die het paar heeft aangehouden om hun zestigjarig huwelijk te vieren. Op deze feestelijke dag kwam wethouder René Jansen met een grote taart op bezoek in Dongen-Vaart.

Door Lia van Gool

Hubertuskerk

“Wat was het mistig, zestig jaar geleden,” zegt Ad Bakx als het gezelschap binnenkomt. “Wij houden 4 januari aan als datum voor het jubileum, omdat mijn schoonmoeder op 10 oktober, zestig jaar geleden, is overleden.” Op 10 oktober was er wel een klein feestje, zegt hun dochter. “We hebben die dag niet zomaar voorbij laten gaan.” Het huwelijksfeest vierden zij zestig jaar geleden thuis. “Wij zijn in de Hubertuskerk getrouwd.”

Sporten

Nel van Leijsen werd geboren op de Moerse Dreef, in een gezin met negen kinderen. Ad Bakx is geboren op Klein Dongen. Zij ontmoetten elkaar tijdens het sporten van de Boerinnenbond en jonge Boerenstand. Daar sloeg de vlam over. Ad en Nel hadden drie jaar verkering. Zij hebben altijd in Klein-Dongen gewoond en verhuisden later naar Dongen-Vaart, waar zij nu nog wonen. Ad en Nel kregen drie kinderen, twee dochters en een zoon. Zij hebben zes kleinkinderen en twee bonuskleinkinderen.

Bruidsmeisjes

Terug naar het heden. Als de taart wordt aangesneden, met daarop een foto van zestig jaar geleden, vertelt Nel dat de bruidsmeisjes die op de foto staan, vanmiddag op het feest komen. “Die meisjes waren de dochter van mijn zusje en van een kennis.” Nel vertelt dat zij in het huishouden werkte bij de familie Akkermans, een gezin met elf kinderen. “Ik verdiende toen zeven gulden in de week. Ik heb nog steeds contact met de familie.” Toen zij kinderen kreeg, deed Nel thuiswerk. Ook was zij jarenlang overblijfmoeder op de lagere school. Nel heeft nog veel hobby’s, zoals gymmen, zingen, puzzelen en jeu de boules. Ad is altijd actief geweest in veel verenigingen, zoals de buurtvereniging, het schoolbestuur, bij het volleybal en de Jeu de boules-club.

Emmer water

Ad heeft na de Ambachtsschool drie jaar bij Zwekars gewerkt en hij had twintig jaar een eigen rijschool. “Er lesten bij mij voornamelijk mensen uit de Vaart en Klein-Dongen. Alle oudere mensen hebben bij mij gelest.” Ook de dochters kregen les van ‘ons pa’. Toen de lesauto op een gegeven moment doorgesmeerd moest worden, ging Ad naar de garage. Daar bleek dat er een kauw onder de motorkap zat. “Die had twee uur mee gelest. Ad stopte met de rijschool en ging werken bij het parkeerbedrijf in Breda. “Het politiebureau zat toen nog aan de Markendaalseweg. Toen was het nog gezellig om daar te werken. Ik heb wel een keer een emmer water om mijn hoofd gekregen,” vertelt Ad. ‘Die man betaalde nooit zijn bekeuringen. Hij gooide een emmer water naar ons toe. De politie was er zo.”

‘Vaartse mensen’

Het gesprek gaat alle kanten uit: verhalen over vroeger, verhalen over alles wat er in het dorp speelt. Allerlei familieverbanden komen langs. Een dorp, waar Ad en Nel met veel plezier wonen en waar zij, ook nu nog, een druk sociaal leven hebben. In de straat waar Ad en Nel wonen, wonen veel ‘Vaartse mensen,’ zoals zij zeggen. “Het is een hele sociale buurt hier.” Hun dochter vult aan: “Pa en ma hebben het echt nog druk.”

Vijf vrouwen

Nel en Ad zijn beiden lid van de Jeu de Boules-club. Ook puzzelt Nel heel veel. De puzzel die zij net heeft afgerond, ligt nog in alle pracht op een tafeltje. Vroeger vierden Ad en Nel ook carnaval, in het Karrewiel en bij ‘De Kemmer.’ Zij waren echter nooit lid van een carnavalsvereniging, wel van de buurtvereniging. Dan blijkt dat in Ad en Nel ook kunstenaars schuilen. Ad heeft vroeger een aantal schilderijen gemaakt. Als in een galerij hangen de schilderijen aan de muur in de keuken. Vooral het schilderij met de rozen is prachtig. De schilderijen die Nel maakte, hangen in de hal en zijn ook ware kunstwerkjes. Een van de vele andere hobby’s van Ad is rikken. Hij heeft, met vijf vrouwen, een rikclubje. “Dat gaat goed, hoor,” lacht Nel. “De winst gaat in de pot. Daar gaan we van uit eten.”

Beweging

Ondanks hun leeftijd zijn Ad en Nel nog actief aan het sporten. Ad gaat een paar keer per week sporten bij De Vennen. “Dan grom ik wel eens,” zegt hij. “Als die jonge meiden zeggen wat ik moet doen. Dan denk ik: kijk maar eens wat jij doet als je eenmaal 87 jaar bent.” Ook Nel gaat een paar keer per week naar De Vennen. “Voor beweging in het zwembad. Dat heb ik altijd gedaan.”

Vogeltjes te koop

In de tuin heeft Ad een grote vogelkooi staan. Vogeltjes houden is een van zijn hobby’s. Iedere morgen verzorgt hij ze. “Ik doe niet mee aan tentoonstellingen, maar ik broei er wel mee. Als iemand belangstelling heeft voor een vogeltje, ze zijn te koop, hoor,” zegt Ad. Later gaat het gezelschap ‘op excursie’ naar de vogelkooi. Het is een prachtige kooi, met wanden van onderhoudsvriendelijk plexiglas. Jarenlang hadden Ad en Nel ook een papegaai in huis, hij heette Poppie. “De eigenaar van de papegaai was overleden. Toen kwam de vraag of de papegaai even bij ons mocht komen logeren. Hij is nooit meer weggegaan.”

Kaarsjes

Ineens begint de zon te schijnen op deze sombere dag. Een zonnetje voor een feestelijke dag. Op 4 januari hebben Ad en Nel hun zestigjarig huwelijk gevierd met een groot feest bij ‘t Karrewiel. Er kwamen zo’n honderd mensen. Op die dag hebben zij, in het kapelletje bij de Hubertuskerk, zevenentwintig kaarsjes aangestoken voor degenen die in hun familie zijn overleden. “Ik ga iedere zondag een kaarsje aansteken bij het kapelletje, samen met de buurvrouw,” zegt Nel.